เอาชีวิตรอดเพื่อมวลชน: เริ่มต้นด้วยเพิงหญ้าผุ ๆ

ตอนที่ 39 ซื้อขาย

6 นาที· 1.3K คำ

ในขณะนั้นเอง

[ติ้ง!]

[การซื้อขายที่คุณลงประกาศแบบไม่เปิดเผยตัวตนเสร็จสมบูรณ์แล้ว]

[ได้รับ: กระดูกสัตว์ (ขาว)×6][เขี้ยว (ขาว)×6][ไม้ (ขาว)×9][เถาวัลย์ (ขาว)×6]

ชื่อเสียงมองดูวัสดุที่เข้าบัญชีใหม่ ยังไม่ทันได้ดูช่องแชตต่อ ข้อความระบบอันที่สองก็เด้งขึ้นมา

[ติ้ง!]

[การซื้อขายที่คุณลงประกาศแบบไม่เปิดเผยตัวตนเสร็จสมบูรณ์แล้ว]

[ได้รับ: แบบแปลนการคราฟต์ประตูไม้ (ขาว)]

ดวงตาชื่อเสียงเบิกกว้างเป็นประกาย

แบบแปลนนี้มาได้ถูกจังหวะจริง ๆ

ถึงรั้วไม้จะล้อมไว้ตั้งแต่ก่อนแล้ว แต่ก็เหลือปากทางเข้าออกไว้หนึ่งจุด ไม่เคยมีประตูจริง ๆ เลยสักที

ช่วงยุคมือใหม่ก็ยังพอว่า

ทุกวันหลังหกโมงเย็น ถ้าแค่อยู่ในที่พักพิง ก็ปลอดภัยแบบเต็มร้อย

แต่ตอนนี้ ยุคมือใหม่จบไปแล้ว

กลางคืนจะมีสัตว์ป่าเล็ดลอดเข้ามาแถวนี้หรือไม่ ใครก็บอกไม่ได้

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าวันนี้ตอนกลับ เธอยังเจอไก่ป่าแถวที่พักพิงอีก

ถ้าไก่ป่ามาวิ่งถึงตรงนี้ได้ ก็เป็นไปได้ที่ครั้งหน้าจะเป็นสัตว์ป่าที่อันตรายกว่านั้นมาโผล่หลังประตู

ถ้าตอนที่ตัวเองออกไปเก็บเสบียงไม่อยู่ที่พักพิง มีสัตว์ป่าบุกเข้ามาในสนาม ผลที่ตามมาคงร้ายแรงเกินจะคาดคิด

ถึงแม้ตอนนี้ในสวนจะยังไม่มีของมีค่าเป็นพิเศษอะไร

แต่ดินธาตุอาหารสามแปลง รวมถึงพืชที่ปลุกลงไปแล้ว สื่อทั้งหมดก็เป็นสิ่งที่เก็บสะสมมาทีละนิด ๆ

ถ้าโดนเหยียบย่ำส่ เสียหายจริง ๆ เธอคงต้องเสียใจไปอีกนาน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป