จัดการเรื่องในลานเสร็จเรียบร้อย เสินหนิงก็กลับเข้าไปในบ้านไม้
เธอเปิดแผงคราฟต์ ดูแบบแปลนชุดผ้าป่านที่เพิ่งได้มา
[ชุดผ้าป่าน (ขาว)]
[เอฟเฟกต์: เสื้อผ้าธรรมดา ไม่มีบัฟสเตตัส]
[วัสดุที่ต้องใช้:]
[ผ้าป่าน×4]
[เชือกป่าน×2]
มองชื่อวัสดุที่ไม่คุ้นตา เธอจึงกดดูคำอธิบายของผ้าป่าน
[ผ้าป่าน (ขาว)]
[ได้จากการแปรรูปต้นป่านรามี]
จากนั้น เธอก็ดูเชือกป่าน
[เชือกป่าน (ขาว)]
[ได้จากการแปรรูปต้นป่านรามี]
เสินหนิงเลิกคิ้วเบา ๆ
ดูท่าแบบแปลนนี้ยังใช้การไม่ได้ในตอนนี้
อย่างน้อยจนถึงตอนนี้ เธอยังไม่เคยเห็นต้นป่านรามีชนิดนี้มาก่อน ในมือก็ไม่มีแบบแปลนผ้าป่านและเชือกป่านด้วย
แต่ตอนนี้ขวานกระดูกเขี้ยวกำลังเป็นที่ต้องการขนาดนี้ บางทีอาจจะได้โอกาสลองแลกสิ่งเหล่านี้มาดู
แต่พอเธอเตรียมจะลงมือคราฟต์ กลับหยุดกึก
ไม้ ไม่พอแล้ว
เมื่อกี้ขยายลานบ้าน แล้วก็ทำประตูไม้อีกหนึ่งบาน
ตอนนี้ในอินเวนทอรี่ เหลือไม้แค่ชิ้นสุดท้ายเท่านั้น
เสินหนิงยิ้มอย่างจนใจ
ต่อให้เป็นแม่ครัวฝีมือเยี่ยม ก็ทำอาหารไม่ออกถ้าไม่มีข้าวสาร
เธอเงยหน้ามองเวลา
[15:27]
บ่ายผ่านไปเกินครึ่งแล้ว อีกสองชั่วโมงกว่า ๆ ท้องฟ้าก็จะมืด
เสินหนิงหยิบขวานกระดูกเขี้ยวขึ้นมา ดื่มน้ำแร่สองอึก ผลักประตูไม้ออกไปนอกลาน เดินตรงไปยังป่าด้านหน้าที่พักพิง