เมื่อเฉินหนิงกลับมาถึงที่พักพิง ดวงอาทิตย์ยามเย็นก็ค่อยๆ จมลงสู่ปลายป่า
ทันทีที่เธอก้าวเข้ามาในรั้วไม้ ข้อความระบบที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นอย่างตรงเวลา
[ถึงเวลา 18:00 แล้ว]
[กลางคืนมาเยือน]
[ภายในระยะเวลาปกป้องมือใหม่ ห้ามออกจากพื้นที่ห้าเมตรรอบที่พักพิง]
[ภายในระยะเวลาปกป้อง มอนสเตอร์จะไม่โจมตีที่พักพิงโดยตรง]
[หากออกนอกเขตปลอดภัย ต้องรับผิดชอบผลที่ตามมาเอง]
เมื่อข้อความจบลง ป่าก็ถูกกลืนหายไปด้วยความมืดอย่างรวดเร็ว
จากระยะไกลมีเสียงดังเบาๆ ของสัตว์ป่าก็เมื่อยเท่า แต่ก็เงียบลงอย่างรวดเร็ว
เฉินดีถอนหายใจเบาๆ
ดีจริงที่กลับมาทันเวลา
จากนั้น เธอก็หยิบดินธาตุอาหารอีกก้อนที่เพิ่งได้รับวันนี้ออกจากอินเวนทอรี่
แสงสีขาวอ่อนวาบผ่าน
ดินธาตุอาหารเองตกลงไปด้านข้างของดินธาตุอาหารก้อนแรกอย่างมั่นคง
ดินธาตุอาหารทั้งสองตั้งแบบติดกันโดยไม่มีช่องว่างระหว่างกัน เพราะว่าตอนนี้ลานยังเล็กมาก ต้องประหยัดพื้นที่ ดินธาตุอาหารของเธอจึงวางไว้อย่างแน่น
$$('[เฉินดีเปิดอินเวนทอรี่')]' เธอเปิดอินเวนทอรี่ขึ้นมา
ภายในมีเมล็ดมะเขือเทศสามเมล็ดและเมล็ดแตงกวาสองเมล็ด
ดินธาตุอาหารหนึ่งก้อนสามารถปลูกพืชได้สูงสุดสี่ต้น
เธอคิดครู่หนึ่ง ก็หยิบเมล็ดมะเขือเทศออกมาสองเมล็ด และเมล็ดแตงกวาออกมาสองเมล็ด
แบบนี้เมื่อเก็บเกี่ยวในอนาคตแล้ว ความหลากหลายของอาหารก็จะมากขึ้น
เธอลงนั่งยองๆ และใช้นิ้วมือขุดหลุมเล็ก ๆ สี่หลุมในดินธาตุอาหารที่อนนุ่ม
จากนั้นก็วางเมล็ดทั้งสี่ลงไปอย่างประณีตัด แล้วค่อย ๆ กลบด้วยดินอีกครั้ง
ทีนั้นเอง ข้อความระบบก็ขึ้นอย่างต่อเนื่อง
[เมล็ดามะเขือเทศ (สีขาว) ถูกปลกแล้ว]