เอาชีวิตรอดเพื่อมวลชน: เริ่มต้นด้วยเพิงหญ้าผุ ๆ

ตอนที่ 42 ตะเกียง

6 นาที· 1.3K คำ

เสินหนิงเก็บเล้าไก่แล้วเดินออกจากบ้านไม้

เธอมองสำรวจรอบสนาม

ทางด้านขวาวางดินธาตุอาหารไว้อย่างเป็นระเบียบสามก้อน

พื้นที่ว่างเพียงเล็กน้อยเดียว เธอตั้งใจจะเอาไว้วางดินธาตุอาหารเพิ่มทีหลัง

เธอจึงเดินไปทางซ้ายของบ้านไม้ แล้ววางเล้าไก่ลง

[วางเล้าไก่สำเร็จ]

ต่อไปถ้าขยายสนามอีก ทางขวาก็ยังวางดินธาตุอาหารใหม่เป็นพื้นที่ปลูกได้เรื่อย ๆ ทางซ้ายก็เป็นพื้นที่เลี้ยงสัตว์ได้

ระหว่างที่เธอมองสำรวจสนามอยู่

เสียงระบบก็ดังขึ้นในหัวอีกครั้ง

[ติ้ง!]

[การซื้อขายที่คุณลงขายแบบไม่เปิดเผยตัวตนสำเร็จแล้ว]

เสินหนิงเปิดบันทึกการซื้อขายทันที

[ได้รับ: แบบแปลนตะเกียง (เขียว)]

แววตาเธอเป็นประกายทันที

ไม่คิดว่าจะมีคนยอมเอาแบบแปลนเกี่ยวกับไฟมาแลกกับหีบเก็บของจริง ๆ

[ต้องการบันทึกแบบแปลนหรือไม่?]

"ใช่"

[บันทึกสำเร็จ]

[ตะเกียง (เขียว)]

[คำอธิบาย: ถือให้แสงสว่างได้ แขวนหรือวางบนพื้นก็ได้ ให้ความสว่างครอบคลุมบริเวณกว้าง ไม่ดับง่าย]

[วัสดุในการคราฟต์:]

[ไม้ (ขาว)×2]

[ตะปูเหล็ก (ขาว)×4]

[กระจก (ขาว)×2]

[ผ้าป่าน (ขาว)×1]

[ยางไม้สน (ขาว)×2]

นอกจากไม้กับตะปูเหล็กแล้ว อีกสามอย่างเธอยังไม่มีเลยสักอย่าง

เธอพยายามนึกย้อนกลับไป

สองสามวันนี้โค่นต้นไม้ไปไม่รู้กี่ต้น แต่ไม่เคยเก็บเกี่ยวได้ของแบบนี้เลย

ต้นไม้รอบ ๆ ที่พักพิงของเธอ ลำต้นตรง ทรงพุ่มกว้าง ทุกต้นมีใบกว้างหนาทึบ

เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ต้นสนแบบบนดาวโลกสีฟ้าเลย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป