ข้างในมีเพียงเส้นก๋วยเตี๋ยวหนึ่งห่อและซอสผัดหนึ่งซองเท่านั้น
เฉินหนิงต้มน้ำให้เดือดก่อน แล้วนำเส้นก๋วยเตี๋ยวสดลงไปลวกประมาณไม่กี่นาที
เมื่อเส้นเริ่มนุ่มลง ก็ตักขึ้นมาสะเด็ดน้ำให้แห้ง
จากนั้น เธอนำกระทะเทฟลอนที่เพิ่งใช้ผัดเนื้อวัวกลับขึ้นเตา ภายในกระทะยังมีไขมันวัวติดอยู่บางๆ เธอเทซอสผัดลงไปตรงๆ
เมื่อซอสได้รับความร้อน กลิ่นหอมเผ็ดจัดจ้านก็อบอวลไปทั่วทั้งห้องครัวทันที
เธอรีบเทเส้นก๋วยเตี๋ยวลงในกระทะ แล้วพลิกผัดไปมาอย่างรวดเร็ว ให้เส้นทุกเส้นเคลือบซอสเข้มข้นอย่างทั่วถึง
สุดท้าย เธอเทเนื้อวัวที่เตรียมผัดไว้แล้วกลับลงไปในกระทะ
ผัดต่ออีกไม่กี่สิบวินาที กลิ่นหอมของเนื้อวัวและกลิ่นหอมของซอสผัดเส้นก็หลอมรวมเข้าด้วยกัน เมนูเส้นผัดซินเจียงหมูชามหอมกรุ่นก็เสร็จเรียบร้อยในเวลาอันรวดเร็ว
อีกด้านหนึ่ง อันอันกำลังยืนอยู่บนตู้กับข้าว กอดชามไม้เล็กๆ ของตัวเองกินอาหารเย็นอย่างตั้งใจ
มันเงยหน้าขึ้นเป็นระยะๆ สูดดมไปทางเฉินหนิง จมูกเล็กๆ ขยับเบาๆ
"หนิงหนิง หอมจังเลย"
เฉินหนิงผัดครั้งสุดท้ายพร้อมยิ้มพูดว่า
"อีกแป๊บเดียวก็เสร็จแล้ว เดี๋ยวให้ชิมนะ"
เฉินหนิงปิดเตา แล้วตักเส้นผัดซินเจียงหมูร้อนๆ ใส่ชามไม้
มองดูเนื้อวัวที่เต็มชามจนล้น เธออดยิ้มออกมาไม่ได้
"เนื้อเยอะกว่าตอนสั่งเดลิเวอรี่เมื่อก่อนเยอะเลย"
จากนั้น เธอหยิบไม้ขึ้นมาหนึ่งชิ้น แล้วคราฟต์ชามไม้ใหม่ด้วยความชำนาญ ตักเส้นผัดของตัวเองออกมาใส่ชามเล็กๆ หนึ่งชาม เจตนาใส่เนื้อวัวเพิ่มเข้าไปอีกสองสามชิ้น แล้ววางเบาๆ ไว้ตรงหน้าอันอัน
"ลองชิมดูสิ"
อันอันเพิ่งกินอาหารสัตว์เลี้ยงและนมวัวร้อนๆ ไปพอดี