จากนั้น เสินหนิงก็เก็บเกี่ยวซากกระทิง
[ได้รับ: เนื้อวัว (ขาว) ×6]
[ได้รับ: หนังวัว (ขาว) ×1]
[ได้รับ: เขาวัว (ขาว) ×2]
[ได้รับ: กระดูกสัตว์ (ขาว) ×6]
[ได้รับ: นมวัว ×4]
[ได้รับ: กล่องไม้ ×1]
……
นางเก็บของดรอปทั้งหมดเข้าอินเวนทอรี่ แล้วหันไปมองซากกระทิงที่เก็บเกี่ยวไปแล้ว
นึกขึ้นได้ว่าค่าพลังจิตของวันนี้ถูกใช้หมดไปแล้ว จึงทำได้เพียงเก็บมันเข้ากระเป๋า รอใช้พรสวรรค์ในวันพรุ่งนี้
เสินหนิงพาอันอันกลับมาที่ที่พักพิง นางยืดเส้นยืดสาย
เหนื่อยมาตลอดทั้งวัน เหงื่อออกไม่น้อยแล้ว
นางก้มมองอันอันที่กำลังกระดิกหางอยู่ที่เท้าตัวเอง ยิ้มแล้วอุ้มมันขึ้นมา
"ไปเถอะ ไปอาบน้ำแล้วนอน"
มาถึงห้องน้ำบนชั้นสอง
ตอนนี้มีบ่อน้ำแล้ว พื้นที่อาบน้ำและอ่างล้างหน้าก็สามารถจ่ายน้ำได้ปกติ สะดวกขึ้นมาก
แต่อันอันยังตัวเล็กเกินไป เสินหนิงจึงหยิบถังไม้ใหญ่ที่เคยใช้เก็บน้ำออกจากหีบเก็บของ
ตอนนี้ไม่ต้องใช้ถังไม้เก็บน้ำแล้ว พอดีจะเอามาเป็นอ่างอาบน้ำให้อันอัน
นางใส่น้ำอุ่นลงไป แล้วลองเอามือแตะดูอุณหภูมิ เช็คว่าไม่ร้อนไม่เย็นแล้ว จึงค่อย ๆ วางอันอันลงไปเบา ๆ
น้ำอุ่นเพิ่งจะท่วมท้องน้อย อันอันก็หรี่ตาอย่างมีความสุข
