ท่ามกลางหมอกหนา หมาป่ายักษ์สามตัวที่มีขนาดพอ ๆ กับลูกวัวค่อย ๆ เดินออกมา
ทั่วร่างของพวกมันปกคลุมด้วยขนแข็งสีดำ น้ำลายเหม็นคาวหยดจากมุมปาก ดวงตาสีแดงฉานจ้องเจียงเสวียนซึ่งยืนอยู่กลางเขตแดนเขม็ง
【มอนสเตอร์ป่า】: หมาป่าดุคลั่ง
【ระดับขั้น】: ขั้นหนึ่ง (ทั่วไป)
【ระดับ】: ระดับ 2
【พลังต่อสู้】: 35
【คำประเมิน】: นักล่าที่พบได้ทั่วไปที่สุดบนที่ราบรกร้าง ชอบออกล่าเป็นฝูงและมีแรงกัดมหาศาล
สำหรับลอร์ดสามัญที่เพิ่งพ้นช่วงมือใหม่และมีกองกำลังระดับขั้นหนึ่งทั่วไปเพียงหน่วยเดียว หมาป่าดุคลั่งสามตัวถือเป็นหายนะถึงตายอย่างแน่นอน
แต่ตอนนี้ พวกมันกำลังเผชิญหน้ากับยอดฝีมือระดับขั้นสองถึงสองตน!
“โฮก!”
หมาป่าดุที่เป็นจ่าฝูงคำรามก้อง ขาหลังออกแรงถีบพื้นอย่างรุนแรง ร่างพุ่งราวสายฟ้าสีดำ ข้ามผ่านทหารพิทักษ์กระดูกดำปีศาจแล้วโถมเข้าใส่เจียงเสวียนโดยตรง
สัญชาตญาณสัตว์ป่าบอกมันว่า มนุษย์ที่ยืนอยู่บนขั้นบันไดคนนั้นคือช่องโหว่ที่อ่อนแอที่สุด
ทว่ามันประเมินความเร็วของทหารพิทักษ์กระดูกดำปีศาจต่ำเกินไป
“ฟึ่บ!”
ทหารพิทักษ์กระดูกดำปีศาจทางซ้ายพุ่งใช้ทักษะ【พุ่งจู่โจมแลกชีวิต】ในพริบตา!
ร่างที่เดิมหนักอึ้งระเบิดพลังอันน่าสะพรึงออกมาในชั่วขณะนี้ กลายเป็นเงาดำพร่าเลือน พุ่งไปสกัดหมาป่าดุจ่าฝูงกลางอากาศได้ในทันที
ไม่มีท่วงท่าหรูหราใด ๆ
ทหารกระดูกกำด้ามดาบกระดูกยาวเกือบหนึ่งเมตรด้วยสองมือ แล้วฟันลงมาอย่างแรงจากบนสู่ล่าง!
“ฉัวะ!”
เสียงคมดาบเฉือนเนื้อดังชัดเจนเป็นพิเศษท่ามกลางความเงียบของที่ราบรกร้าง
หมาป่าดุคลั่งที่ทะยานขึ้นกลางอากาศตัวนั้นยังไม่ทันได้ส่งเสียงร้องโหยหวน ก็ถูกดาบกระดูกเล่มมหึมาฟันแยกเป็นสองซีกตั้งแต่หัวจรดท้าย!
เลือดคาวคลุ้งกับอวัยวะภายในสาดกระจายลงพื้นราวกับสายฝน
สังหารในพริบตา!
พลังเหนือกว่าขาดลอย!
หมาป่าดุอีกสองตัวตะลึงงันจนทำอะไรไม่ถูก ฝีเท้าที่กำลังพุ่งมาหยุดกึก ดวงตาสีแดงฉานเผยแววหวาดกลัวราวกับมีสติปัญญาของมนุษย์
พวกมันคิดจะหนี
แต่ทหารพิทักษ์กระดูกดำปีศาจไม่เปิดโอกาสให้แม้แต่น้อย
ทหารกระดูกทางขวาก้าวยาวออกไป กวัดแกว่งดาบกระดูกในมือฟันขวาง
“กร๊อบ!”
กระดูกสันหลังของหมาป่าดุตัวหนึ่งถูกฟันขาดในพริบตา ร่างทรุดฮวบลงกับพื้นพร้อมส่งเสียงครวญครางอย่างน่าเวทนา
หมาป่าดุอีกตัวพยายามหันหลังหนี แต่ทหารกระดูกทางซ้ายไล่ตามทัน เหยียบหลังมันไว้แล้วพลิกดาบกระดูกแทงลงไป เสียบทะลุหัวใจของมันโดยตรง
การต่อสู้ตั้งแต่เริ่มจนจบใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาที
หมาป่าดุคลั่งสามตัวที่ทำให้ลอร์ดมือใหม่หวาดผวาจนขวัญหนีดีฝ่อ กลายเป็นซากศพสามร่าง
ส่วนทหารพิทักษ์กระดูกดำปีศาจทั้งสองตน แม้แต่รอยข่วนสักรอยก็ไม่มี
“ทำได้ดีมาก”
เจียงเสวียนตบมืออย่างพึงพอใจ
ระดับขั้นสองสู้กับระดับขั้นหนึ่ง ย่อมเป็นการบดขยี้กันอย่างสิ้นเชิง
【ติ๊ง! สังหารหมาป่าดุคลั่ง x3 ได้รับค่าประสบการณ์ 30 แต้ม】
【ติ๊ง! ได้รับแก่นสัตว์ดุร้ายระดับขั้นหนึ่ง x3 เนื้อหมาป่าคุณภาพต่ำ 30 หน่วย หนังหมาป่าชำรุด x3】
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น เจียงเสวียนเดินเข้าไปเก็บของที่ได้จากการต่อสู้ทั้งหมดใส่กระเป๋าลอร์ด
ในสมรภูมิหลายพันภพ แก่นสัตว์ดุร้ายเป็นของมีค่าที่ใช้แลกเปลี่ยนได้ สามารถนำไปอัปเกรดสิ่งปลูกสร้างในเขตแดน ซื้อขายเสบียง หรือแม้แต่ใช้เป็นพลังงานให้กองกำลังได้
“ดูท่าที่ราบกระดูกดำจะรกร้างก็จริง แต่อัตราดรอปของมอนสเตอร์ป่าก็ถือว่าปกติดี”
เจียงเสวียนลูบคาง
เขาเปิดหน้าต่างก่อสร้างของเขตแดน ตรวจดูสิ่งที่ต้องใช้สำหรับอาคารระดับต้น
【หอคอยธนูป้องกันระดับต้น】: ต้องใช้ไม้ 50 หน่วย หิน 50 หน่วย และแก่นสัตว์ดุร้ายระดับขั้นหนึ่ง 1 เม็ด
ตอนนี้เขามีแก่นสัตว์แล้ว แต่ยังขาดวัตถุดิบพื้นฐาน
“ทหารกระดูก ไปสำรวจบริเวณรอบ ๆ ดูว่ามีทรัพยากรที่ใช้ได้ไหม แล้วก็จัดการมอนสเตอร์ป่าที่เข้ามาใกล้ด้วย”
เจียงเสวียนออกคำสั่ง
ทหารพิทักษ์กระดูกดำปีศาจทั้งสองตนหันหลังทันที แยกกันไปคนละทางแล้วหายเข้าไปในม่านหมอก
ส่วนเจียงเสวียนกลับไปนั่งบนก้อนหินที่ค่อนข้างสะอาดหน้ากระท่อมเก่า แล้วเปิดช่องสนทนาประจำเขตของสมรภูมิหลายพันภพ
เขาต้องการรู้ความคืบหน้าของคนอื่น และหาเรื่องสนุกดูไปพลาง
ทันทีที่เปิดช่องสนทนา ข้อความนับไม่ถ้วนก็เลื่อนผ่านอย่างบ้าคลั่งราวกับน้ำตก
“ช่วยด้วย! มีพวกก็อบลินห้าตัวอยู่ข้างนอกเขตแดนของฉัน ชาวนาสามคนของฉันถูกกินไปแล้วสองคน ใครก็ได้มาช่วยที!”
“บ้าเอ๊ย มอนสเตอร์ป่านี่โหดเกินไปแล้ว! นักดาบของฉันถูกหมูป่าขวิดตาย ตอนนี้ฉันหลบตัวสั่นอยู่ในกระท่อม!”
“รับซื้อไม้กับหินราคาสูง! ใครมีทักส่วนตัวมา โอนเงินจากโลกจริงให้ หนึ่งล้านต่อหน่วย!”
“คนข้างบนโง่หรือไง? เสบียงในสมรภูมิหลายพันภพจะซื้อด้วยเงินโลกจริงได้ยังไง? ตอนนี้ทุกคนกำลังดิ้นรนเอาชีวิตรอด ใครจะมีอารมณ์มาขายทรัพยากรให้นาย?”
“ฮ่า ๆ ๆ กองกำลังเริ่มต้นของนายน้อยเป็นนักรบคลั่งระดับขั้นสอง หมาป่าป่าสามตัวโดนฉันฆ่าหมดแล้ว ได้แก่นสัตว์มาตั้งสามเม็ด สบายใจจริง!”
ในช่องสนทนาเต็มไปด้วยเสียงคร่ำครวญ เห็นได้ชัดว่าลอร์ดสามัญส่วนใหญ่รับมือกับมอนสเตอร์ป่าระลอกแรกไม่ทัน
มีเพียงคนส่วนน้อยที่ปลุกกองกำลังระดับสูงได้เท่านั้นที่กำลังโอ้อวด
เจียงเสวียนเลื่อนอ่านข้อความอยู่ครู่หนึ่ง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา
นี่เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น
ความโหดร้ายของสมรภูมิหลายพันภพยังมีมากกว่านี้อีก
ทันใดนั้น ข้อความปักหมุดที่มีกรอบสีทองก็ปรากฏขึ้นบนสุดของช่องสนทนา จุดชนวนให้ทั้งห้องสนทนาคึกคักขึ้นในทันที
【เซียวเทียนฉี (ลอร์ดศาสนจักรระดับเอส)】: “นายน้อยต้านทานมอนสเตอร์ป่าระลอกแรกได้สำเร็จแล้ว ทั้งยังสังหารหมีคลั่งกลายพันธุ์ระดับหัวกะทิได้หนึ่งตัว! ตอนนี้ข้าก่อตั้ง ‘พันธมิตรเทียนฉี’ รับสมัครลอร์ดที่มีกองกำลังระดับซีขึ้นไป มีอาหารและที่พักให้ พร้อมมอบความคุ้มครองในช่วงแรก! นอกจากนี้ จ้าวชิงเสวียนได้เป็นรองหัวหน้าพันธมิตรของข้าอย่างเป็นทางการแล้ว”
ทันทีที่ข้อความนี้ปรากฏ ข้อความประจบสอพลอก็ตามมาเป็นพรวน
“คุณชายเซียวเกรียงไกร! สมกับเป็นยอดฝีมือระดับเอส!”
“มอนสเตอร์ป่าระดับหัวกะทิหรือ? ให้ตายเถอะ ฉันยังสู้ตัวธรรมดาไม่ไหวเลย แต่คุณชายเซียวเริ่มฆ่าตัวระดับหัวกะทิแล้วหรือ?”
“คุณหนูจ้าวโชคดีจริง ๆ ที่ได้เกาะขาคุณชายเซียว”
“คุณชายเซียว ผมเป็นทหารโล่เกราะระดับซี ขอให้รับผมไว้ด้วยครับ!”
เมื่อเห็นถ้อยคำประจบสอพลอในช่องสนทนา แววตาของเจียงเสวียนก็เย็นเยียบลงอย่างยิ่ง
เซียวเทียนฉี จ้าวชิงเสวียน
ชื่อทั้งสองนี้ราวกับหนามสองเล่มที่ทิ่มแทงหัวใจเขา
“หมีคลั่งกลายพันธุ์ระดับหัวกะทิงั้นหรือ...”
เจียงเสวียนพึมพำกับตัวเอง
เขาไม่ได้ร้อนใจ
ตอนนี้เซียวเทียนฉีรุ่งโรจน์มากเพียงใด ต่อไปก็จะตายอย่างน่าอนาถมากเท่านั้น
ในตอนนั้นเอง แถบข้อความส่วนตัวกะพริบขึ้นมา
เจียงเสวียนกดเปิดดู แล้วพบว่าผู้ส่งคือจ้าวชิงเสวียน
【จ้าวชิงเสวียน】: “เจียงเสวียน นายตายหรือยัง? ถ้ายังไม่ตายก็รีบตอบฉัน”
【จ้าวชิงเสวียน】: “เห็นแก่ความสัมพันธ์ในอดีต ฉันเพิ่งขอร้องคุณชายสามให้แล้ว ขอแค่นายยอมคุกเข่าขอโทษเขาต่อหน้าสาธารณชนในช่องสนทนาประจำเขต แล้วประกาศว่าจะเป็นทาสของตระกูลเซียวไปตลอด คุณชายสามก็จะส่งคนไปรับนายที่ชายขอบที่ราบกระดูกดำ”
【จ้าวชิงเสวียน】: “นี่เป็นโอกาสเดียวที่นายจะรอด อย่าดีแต่ไม่รู้จักบุญคุณ ที่แบบที่ราบกระดูกดำนั่น คนไร้ประโยชน์ที่มีกองกำลังระดับเอฟอย่างนายอยู่ไม่รอดถึงคืนนี้หรอก”
เมื่อเห็นข้อความส่วนตัวทั้งสามที่เต็มไปด้วยท่าทีหยิบยื่นความช่วยเหลือและความหยิ่งยโส เจียงเสวียนก็โกรธจนหัวเราะออกมา
ผู้หญิงคนนี้เล่นบทหญิงเจ้าเล่ห์จอมเสแสร้งและคนเห็นแก่ผลประโยชน์ได้ถึงขีดสุดจริง ๆ
ขนาดเวลานี้แล้วยังพยายามใช้ท่าทีวางตัวเหนือกว่าเช่นนี้มาดูหมิ่นเขา แถมยังฉวยโอกาสแสดงความภักดีต่อหน้าเซียวเทียนฉีอีกด้วย
เจียงเสวียนขยับนิ้วตอบกลับไปเพียงคำเดียว
【เจียงเสวียน】: “ไสหัวไป”
จากนั้นเขาก็เพิ่มจ้าวชิงเสวียนลงในบัญชีดำโดยไม่ลังเล
ทำทุกอย่างเสร็จแล้ว เจียงเสวียนก็ถอนหายใจยาว รู้สึกโล่งใจขึ้นไม่น้อย
“นายท่าน”
ในตอนนั้นเอง ทหารพิทักษ์กระดูกดำปีศาจทั้งสองตนก็กลับมาจากหมอก
ในมือของพวกมันลากท่อนไม้แห้งขนาดใหญ่หลายท่อนกับก้อนหินสีดำขนาดใหญ่มาหลายก้อน
สิ่งที่ทำให้เจียงเสวียนประหลาดใจที่สุดคือ ทหารกระดูกตนหนึ่งยังหิ้วซากหมูป่ากลายพันธุ์ตัวใหญ่กว่าหมาป่าดุคลั่งอยู่หนึ่งช่วงตัวมาด้วย
【ติ๊ง! ได้รับไม้ 60 หน่วย หิน 50 หน่วย】
【ติ๊ง! สังหารหมูป่ากลายพันธุ์ระดับขั้นสอง ได้รับค่าประสบการณ์ 100 แต้ม และแก่นสัตว์ดุร้ายระดับขั้นสอง 1 เม็ด】
ดวงตาของเจียงเสวียนเป็นประกาย
ทรัพยากรครบแล้ว!
เขาเปิดหน้าต่างก่อสร้างทันที แล้วเลือก【หอคอยธนูป้องกันระดับต้น】
“สร้าง!”
แสงสีขาววาบขึ้นบนพื้นที่ว่างตรงขอบเขตแดน
หอคอยธนูเรียบง่ายสูงราวห้าเมตร สร้างจากไม้แห้งกับหินดำผุดขึ้นจากพื้นดิน
บนยอดหอคอย มีหน้าไม้ขนาดใหญ่แบบยิงต่อเนื่องอัตโนมัติขึ้นสายรออยู่แล้ว แสงเย็นเยียบของมันชวนให้รู้สึกหนาวสะท้าน
เมื่อมีหอคอยธนูแห่งนี้ พลังป้องกันของเขตแดนก็เพิ่มขึ้นไปอีกระดับในทันที
“ดีมาก อย่างน้อยก้าวแรกก็มั่นคงแล้ว”
เจียงเสวียนตบเสาไม้ของหอคอยธนู แล้วเงยหน้ามองท้องฟ้า
เหลือเวลาไม่ถึงยี่สิบชั่วโมงก่อนเที่ยงคืนของวันพรุ่งนี้
“พรุ่งนี้ก็จะมีทหารพิทักษ์กระดูกดำปีศาจ 4 ตนแล้ว”
“เซียวเทียนฉี ขอให้อัศวินศาสนจักรของนายผลิตออกมาได้เยอะ ๆ เถอะ ไม่อย่างนั้นคงไม่พอให้ฉันฆ่าหรอก”