กาลเวลาล่วงผ่าน ท้องฟ้าเหนือที่ราบกระดูกดำยังคงหม่นมืดเช่นเดิม จนแยกไม่ออกว่ากลางวันหรือกลางคืน
เจียงเสวียนให้ทหารพิทักษ์กระดูกดำปีศาจสองนายผลัดกันลาดตระเวนรอบอาณาเขต ส่วนตัวเองหลบอยู่ในกระท่อม กัดกินเนื้อหมาป่าคุณภาพต่ำที่ย่างสุกแล้ว
รสชาติแย่สุด ๆ ทั้งแห้งทั้งเหนียว แถมยังมีกลิ่นสาบดินจาง ๆ แต่เพื่อเติมกำลัง เขาจึงได้แต่ฝืนกลืนลงไป
“รอให้มีกำลังพลมากกว่านี้อีกหน่อย ต้องไปยึดแหล่งน้ำหรือไม่ก็หาอาหารดี ๆ มากินให้ได้” เจียงเสวียนเคี้ยวเนื้อหมาป่า พลางวางแผนอยู่ในใจ
แม้เหล่าลอร์ดในสมรภูมิหลายพันภพจะมีพลังเหนือธรรมชาติ แต่ในช่วงแรกพวกเขาก็ยังเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา หิวเป็น กระหายน้ำเป็น
ลอร์ดสามัญชนจำนวนมากไม่ได้ถูกมอนสเตอร์ป่ากัดตาย แต่ตายเพราะหิวและกระหายน้ำ
ขณะที่เจียงเสวียนกำลังคิดถึงแนวทางพัฒนาขั้นต่อไป ประกาศทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งในช่องสนทนาประจำเขต
【ติ๊ง! ช่องทางแลกเปลี่ยนสาธารณะของเขตสงครามเปิดใช้งานแล้ว!】
【ลอร์ดทุกท่านสามารถใช้หินจารึกอาณาเขตลงรายการและแลกเปลี่ยนทรัพยากรได้ ระบบจะเรียกเก็บค่าธรรมเนียม 5%】
นี่เป็นข่าวดีทีเดียว
เจียงเสวียนเปิดช่องทางแลกเปลี่ยนทันที
เป็นไปตามคาด ทันทีที่ช่องทางเปิด ข้อมูลซื้อขายจำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลเข้ามาจนท่วมหน้าจอ
“ขายไม้คุณภาพต่ำ 10 หน่วย แลกน้ำสะอาด 1 หน่วย! กระหายน้ำจะตายอยู่แล้ว ขอคนใจดีช่วยที!”
“ขายรูนกำลังพลชาวนาแรงก์เอฟ แลกเนื้อที่กินได้สักชิ้น เนื้ออะไรก็ได้!”
“รับซื้อแกนอสูรร้ายระดับหนึ่งในราคาสูง แลกกับแบบแปลนอุปกรณ์แรงก์ซี พวกต้มตุ๋นหลีกไป!”
ส่วนใหญ่เป็นลอร์ดระดับล่างที่นำทรัพยากรพื้นฐานมาแลกกับสิ่งจำเป็นในการเอาชีวิตรอด
เจียงเสวียนกวาดตามองโดยรอบ แล้วพบว่าสิ่งที่ตลาดขาดแคลนที่สุดในตอนนี้คืออาหารกับน้ำ
ส่วนของที่ราคาถูกที่สุดกลับเป็นแบบแปลนระดับต่ำกับรูนกำลังพล
เพราะทุกคนแทบไม่มีข้าวกิน จึงไม่มีทรัพยากรเหลือเฟือพอจะสร้างสิ่งปลูกสร้างหรือเกณฑ์กำลังพล
เจียงเสวียนมองเนื้อหมาป่าคุณภาพต่ำที่เหลืออยู่ในกระเป๋า 20 หน่วย กับเนื้อหมูป่ากลายพันธุ์อีกหลายสิบหน่วย
มุมปากของเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้มของพ่อค้าหน้าเลือด
“ถึงเวลาเก็บเกี่ยวผลกำไรแล้ว”
เขาแบ่งเนื้อหมาป่าคุณภาพต่ำ 10 หน่วยออกเป็น 10 ชุด แล้วนำไปลงขายในตลาดแลกเปลี่ยน
【สินค้าที่ขาย】: เนื้อหมาป่าคุณภาพต่ำ 1 หน่วย
【สิ่งที่ต้องการ】: แกนอสูรร้ายระดับหนึ่ง 1 ก้อน หรือไม้พื้นฐาน/หินพื้นฐาน 50 หน่วย
【หมายเหตุ】: กินอิ่มได้ไม่ต้องท้องว่าง จะซื้อหรือไม่ก็แล้วแต่
ราคานี้เรียกได้ว่าโขกกันเลือดซิบ
เนื้อหมาป่า 1 หน่วยอย่างมากก็ทำให้คนหนึ่งอิ่มได้แค่ครึ่งมื้อ แต่กลับต้องแลกกับแกนอสูรร้ายที่หายากยิ่ง หรือทรัพยากรพื้นฐานจำนวนมาก
ถึงอย่างนั้นเจียงเสวียนก็ไม่กังวลว่าจะขายไม่ออก
เพราะในเวลานี้ คนที่หิวจนแทบขาดใจยอมแลกทุกอย่าง
เป็นไปตามคาด เนื้อหมาป่าเพิ่งลงขายไม่ถึงสามวินาทีก็ถูกกว้านซื้อจนหมดเกลี้ยง
【ติ๊ง! แลกเปลี่ยนสำเร็จ! ได้รับแกนอสูรร้ายระดับหนึ่ง 2 ก้อน และไม้ 400 หน่วย】
เจียงเสวียนมองทรัพยากรที่พุ่งพรวดในกระเป๋าแล้วพยักหน้าอย่างพอใจ
นี่แหละคือข้อดีของการได้เปรียบด้านข้อมูลและการผูกขาดทรัพยากร
ไม่เพียงแต่เขาจะมีเสบียงเหลือเฟือสำหรับตัวเอง ยังสามารถใช้ประโยชน์จากอาหารส่วนเกินบีบเค้นทรัพย์สินของลอร์ดคนอื่นจนหมดเกลี้ยงได้อีกด้วย
ขณะที่เขากำลังจะนำเนื้อหมูป่าขึ้นขายต่อ ข้อมูลค่าหัวที่ถูกเน้นตัวแดงตัวหนาก็ปรากฏขึ้นเหนือสุดของช่องทางแลกเปลี่ยนอย่างกะทันหัน
【ผู้ประกาศค่าหัว】: เซียวเทียนฉี (ผู้นำพันธมิตรเทียนฉี)
【เป้าหมายค่าหัว】: เจียงเสวียน (พิกัดอาณาเขต: ชายขอบที่ราบกระดูกดำ มีโอกาสสูงว่าเสียชีวิตแล้ว)
【รายละเอียดค่าหัว】: ใครก็ตามที่นำศพของเจียงเสวียนมาได้ หรือมีวิดีโอยืนยันการตาย จะได้รับ【ใบขยายอาณาเขตระดับเหล็กดำ】1 ใบ แกนอสูรร้ายระดับหนึ่ง 50 ก้อน และได้รับการเลื่อนขั้นเป็นสมาชิกแกนหลักของพันธมิตรเทียนฉีโดยตรง!
【หมายเหตุ】: ต้องเห็นตัวเป็น ๆ หากตายก็ต้องเห็นศพ หากเขายังมีชีวิต ใครตัดหัวของเขามาให้ฉันได้ รางวัลเพิ่มเป็นสองเท่า!
ทันทีที่ประกาศค่าหัวนี้ปรากฏ ช่องทางแลกเปลี่ยนทั้งช่องก็ระเบิดความโกลาหล
“บ้าจริง! ใบขยายอาณาเขตระดับเหล็กดำ?! นั่นเป็นไอเทมชั้นยอดที่ทำให้อาณาเขตขยายเป็นสองเท่าได้เลยนะ!”
“แกนตั้ง 50 ก้อน! ฉันออกล่ามอนสเตอร์ป่าทั้งวันยังหาไม่ได้ถึง 5 ก้อนเลย!”
“เจียงเสวียนคนนี้ไปทำอะไรให้คุณชายเซียวขุ่นเคือง ถึงได้ทุ่มเงินมหาศาลไล่ล่ากันขนาดนี้?”
“ได้ยินว่าเป็นไอ้ไร้ค่าที่แย่งคู่หมั้นของคุณชายเซียวไป เลยถูกเนรเทศไปที่ราบกระดูกดำ”
“ที่ราบกระดูกดำงั้นหรือ? ที่นั่นไม่ใช่แดนมรณะหรอกหรือ? สงสัยจะถูกมอนสเตอร์ป่าแทะจนไม่เหลือแม้แต่กระดูกแล้วละมั้ง”
“ให้ตายเถอะ ลุยก็ลุย! อาณาเขตฉันอยู่ไม่ไกลจากที่ราบกระดูกดำ เดี๋ยวจะนำกำลังพลไปเสี่ยงโชคดู เผื่อได้ของติดมือกลับมาบ้าง!”
เมื่อเห็นข้อความบ้าคลั่งในช่องทางแลกเปลี่ยน แววตาของเจียงเสวียนก็เย็นเยียบลงอย่างสิ้นเชิง
เซียวเทียนฉี ช่างตามรังควานไม่เลิกราจริง ๆ
เขาถูกเนรเทศมายังแดนมรณะแบบนี้แล้ว อีกฝ่ายยังจะตามล่าสังหารให้สิ้นซาก
สำหรับลอร์ดในช่วงเวลานี้ ใบขยายอาณาเขตระดับเหล็กดำเป็นสิ่งล่อลวงที่อันตรายถึงชีวิตอย่างแน่นอน
เมื่อมีรางวัลก้อนโต ย่อมมีคนกล้าเสี่ยง
เจียงเสวียนมั่นใจว่า ตอนนี้คงมีลอร์ดใกล้เคียงไม่น้อยที่กำลังมุ่งหน้ามายังที่ราบกระดูกดำพร้อมกำลังพลของตน
“อยากเอาหัวฉันไปแลกเงินรางวัลงั้นหรือ?”
เจียงเสวียนแค่นหัวเราะ แล้วลุกขึ้นจากก้อนหิน ก่อนชักมีดสั้นเหล็กที่เหน็บอยู่ตรงเอวออกมา
“งั้นก็มาดูกันว่าใครจะตายก่อน กระดูกพิทักษ์ของพวกเจ้าหรือคมมีดของฉัน”
เขาเดินออกจากกระท่อม แล้วมองหมอกหนาทึบที่ปกคลุมพื้นที่รอบนอกของอาณาเขต
เมื่อแผ่พลังจิตออกไป เขาสัมผัสได้เลือนรางว่า ณ ชายป่าห่างจากอาณาเขตราวสองกิโลเมตร มีกลิ่นอายปะปนกันหลายสายกำลังมุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
นั่นคือกลิ่นอายของลอร์ดมนุษย์กับกำลังพลของพวกเขา
“มาถึงเร็วจริง ๆ”
แววตาของเจียงเสวียนฉายประกายกระหายเลือด
เขาหันไปมองทหารพิทักษ์กระดูกดำปีศาจสองนายที่ยืนนิ่งราวกับรูปสลัก
“มีแขกมาแล้ว”
“ไปเตรียมพิธีต้อนรับที่พวกเขาจะไม่มีวันลืม”
“จำไว้ อย่าให้เหลือแม้แต่คนเดียว”
เปลวไฟวิญญาณในเบ้าตาของทหารพิทักษ์กระดูกดำปีศาจทั้งสองหดวูบ ก่อนจะลุกโชนเป็นแสงสีน้ำเงินเรืองรองแสบตา
พวกมันชักคมกระดูกขนาดมหึมา ร่างวูบไหว แล้วหลอมรวมเข้ากับหมอกเบื้องหน้าอย่างภูตผี
ช่วงเวลาแห่งการล่าสังหารเริ่มต้นขึ้นแล้ว