วันรุ่งขึ้น อวิ๋นเจิงสั่งให้คนส่งฉีฉีเก๋อ อวิ๋นโย่ว และเสี่ยวหล่านฉงกลับเมืองหลวง
พ่อลูกเพิ่งได้พบหน้ากัน ก็ต้องจากกันเสียแล้ว ในใจอวิ๋นเจิงย่อมอาลัยอาวรณ์
ทว่ายามนี้ยังมีเรื่องสำคัญรออยู่
แม้จะอาลัยเพียงใด พวกเขาก็จำต้องออกศึก
เมื่อศึกนี้สิ้นสุดลง พ่อลูกยังมีเวลาอีกมากให้สานสัมพันธ์
ครั้นเจียเหยาเห็นเรือรบขนาดมหึมาเรียงรายเต็มผืนน้ำ ในใจพลันตื่นตะลึงอย่างยิ่ง
นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นเรือรบใหญ่โตเช่นนี้
ที่แท้เรือรบที่แท้จริงเป็นเช่นนี้เอง!
เมื่ออวิ๋นเจิงและคนอื่น ๆ ขึ้นเรือบัญชาการ กองทัพเรืออันเกรียงไกรก็เริ่มออกเดินทาง
จ้าวหลิวเหลียงกับเจินเถียนอู่คุมเรือรบส่วนหนึ่งเป็นทัพหน้า ฟ่านสยงกับเกาเหอคุมเรือรบส่วนหนึ่งเป็นทัพปีกขวา หลิวเฟิงกับเหออาซูคุมกำลังส่วนหนึ่งเป็นทัพปีกซ้าย ส่วนเสิ่นควนกับหวังชี่คุมกำลังส่วนหนึ่งเป็นทัพหลัง
เรือบัญชาการของอวิ๋นเจิงได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนา รอบเรือยังมีเรือรบขนาดเล็กอีกกว่าสามสิบลำคอยอารักขา
กองทัพเคลื่อนพลมุ่งหน้าสู่ตอนเหนือของแคว้นอวี่อย่างยิ่งใหญ่
จากข้อมูลที่เจินเถียนอู่มอบให้ อ่าวทางเหนือของแคว้นอวี่เป็นจุดขึ้นฝั่งที่เหมาะสมอย่างยิ่ง
อวิ๋นเจิงคิดจะบุกจากทางเหนือของแคว้นอวี่ลงไปยังตะวันออกเฉียงใต้โดยตรง จากนั้นจึงยกทัพกลับท่าเรือเกาหลินแห่งเมืองอวี้โจวในต้าเฉียนจากทางตะวันออกเฉียงใต้ของแคว้นอวี่
ตัวแปรสำคัญที่สุดของศึกนี้คือกองทัพเรือแคว้นอวี่
พวกเขาไม่รู้ว่าหลังจากเห็นกองเรือขนาดมหึมานี้แล้ว กองทัพเรือแคว้นอวี่จะกล้าออกรบหรือไม่