“บุกเข้าไป! จับเจียเหยาเป็นๆ!”
“บุก!”
“อย่าให้เลือดของพี่น้องกว่าสองหมื่นคนต้องเสียเปล่า!”
“บุก! บุกเข้าไป!”
รองแม่ทัพของเกาเฉวียนดวงตาแดงก่ำ ตะโกนจนเสียงแหบแห้ง นำทหารม้าเหล็กหลีซานสามพันนายพุ่งเข้าใส่เจียเหยาอย่างไม่คิดชีวิต
พวกเขาสละชีวิตผู้คนไปมากมาย รอคอยมานานถึงเพียงนี้ มิใช่เพื่อช่วงเวลานี้หรอกหรือ?
ณ เวลานี้ ในใจรองแม่ทัพมีเพียงความคิดเดียว
จับเจียเหยาให้ได้!
บีบให้กองทัพศัตรูถอนกำลัง!
ราชวงศ์หลีตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวังแล้ว!
นี่คือหนทางเดียวที่พวกเขาจะพลิกสถานการณ์ได้!
“ฉีฉีเก๋อ พาคนของเจ้าไปคุ้มกันฮูหยินเจียเหยา!”
“คนที่เหลือ ตามข้ามาคุ้มกัน!”
เสิ่นควนตะโกนลั่น พลางนำกองทหารองครักษ์ติดตามแผ่กำลังออกอย่างรวดเร็ว
“พวกเราบุกเข้าไปเถิด กองทัพศัตรูมิใช่คู่มือของพวกเรา!”
ฉีฉีเก๋อขานรับเสียงดัง แววตาเปี่ยมไปด้วยจิตสังหาร
“พูดเหลวไหลอันใด?”
เสิ่นควนหันขวับไปจ้องฉีฉีเก๋ออย่างเดือดดาล “เจ้ารู้หรือว่ากำลังรบของศัตรูเป็นเช่นไร? เจ้าจะเอาความปลอดภัยของฮูหยินเจียเหยาไปเดิมพันกับกองทัพศัตรูหรือ?”
พวกเขาล้วนเป็นทหารยอดฝีมือที่ผ่านศึกมานับครั้งไม่ถ้วน
แต่กองทัพศัตรูมีจำนวนมากกว่าพวกเขาถึงสามเท่า
ยิ่งไปกว่านั้น ศัตรูยังใช้คนมากมายเป็นเหยื่อล่อ กระทั่งแม่ทัพใหญ่ของศัตรูก็ออกมาเป็นเหยื่อล่อด้วยตนเอง!
กองทัพศัตรูฝากความหวังทั้งหมดไว้กับกองกำลังซุ่มโจมตีนี้
กองกำลังซุ่มโจมตีนี้ย่อมเป็นกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดของศัตรูเช่นกัน!
พวกเขาสามารถบุกฝ่าเข้าไป ต่อสู้กับศัตรูอย่างเอาเป็นเอาตายโดยไม่กลัวตายได้