คำพูดของฉื่อเหยียนได้รับความเห็นชอบจากคนจำนวนไม่น้อย
หากฉิวฉือกับแคว้นต้าเยวี่ยมีใจคิดการเช่นนี้ กุ่ยฟางก็น่าจะได้รับข่าวพ่ายศึกของพวกเขาไปนานแล้ว!
เห็นชัดว่าฉิวฉือกับแคว้นต้าเยวี่ยคิดเล่นงานกุ่ยฟาง!
พวกเขาสูญเสียอย่างหนัก จึงอยากให้กุ่ยฟางสูญเสียอย่างหนักเช่นกัน!
ถัวต๋าขมวดคิ้วครุ่นคิด
แม้จะเห็นว่าคำพูดของฉื่อเหยียนมีเหตุผล ทว่าในใจก็ยังไม่ยินยอมอยู่บ้าง
หลังเงียบไปครู่หนึ่ง ถัวต๋าก็ถามขึ้นอีกครั้งว่า “ทุกท่านคิดว่าข่าวฉิวฉือกับแคว้นต้าเยวี่ยพ่ายศึกเป็นเรื่องเท็จหรือไม่? คนเหล่านั้นจะถูกทัพเป่ยฝู่ซื้อตัวไปแล้วหรือ?”
“เป็นไปไม่ได้!”
ฉื่อเหยียนตอบโดยไม่ต้องคิด “คนของเราสอบปากคำพวกเขาแยกกัน แต่ทุกคนล้วนพูดตรงกัน! ยิ่งไปกว่านั้น ตอนหลบหนีพวกเขายังถูกทัพเป่ยฝู่ไล่สังหาร ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ คนทั้งหมดจะมีคำให้การตรงกันได้อย่างไร?”
เมื่อได้ฟังคำพูดของฉื่อเหยียน ทุกคนต่างพยักหน้าคล้อยตาม
มิใช่เพราะพวกเขาประจบฉื่อเหยียน แต่เป็นเพราะเห็นว่าคนเหล่านั้นไม่มีทางถูกซื้อตัวไปได้เช่นกัน
นี่มิใช่คนเพียงหนึ่งหรือสองคน หากมีมากกว่าร้อยคน!
หลังไตร่ตรองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถัวต๋าก็ตัดสินใจถอนทัพ
ฉิวฉือกับแคว้นต้าเยวี่ยต่างพ่ายแพ้แล้ว
หากพวกเขายังไม่ถอนทัพ เกรงว่าต่อไปแม้แต่โอกาสถอยกลับก็อาจไม่มี
ในเมื่อถัวต๋าตัดสินใจถอนทัพแล้ว ทัวฮวนก็ไม่สะดวกจะเกลี้ยกล่อมอีก
อย่างไรเสีย อวิ๋นเจิงลงมาบัญชาการแนวรบนี้ด้วยตนเอง พวกเขาย่อมต้องระมัดระวังให้มาก
ชื่อเสียงของอวิ๋นเจิงมิได้เกิดจากคำเล่าลือ หากสร้างขึ้นจากการรบจริง!
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ถัวต๋าก็กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “ถอนทัพก็ส่วนถอนทัพ แต่เราจะกระจัดกระจายกันไปไม่ได้! มิฉะนั้นย่อมถูกทหารม้าศัตรูลอบโจมตี!”