แม้จางซวีจะเป็นพวกเจ้าชู้ตัวยง แต่เขาจริงใจกับหมิงเยว่
หมิงเยว่ตั้งครรภ์แล้ว เขาย่อมอยากมอบฐานะให้แก่นาง
คนตระกูลจางอยู่ในเมืองหลวง หากเขาจะแต่งงานกับหมิงเยว่ ก็ต้องกลับไปจัดพิธีที่เมืองหลวง
คงหวังให้คนตระกูลจางเดินทางมาซั่วเป่ยกระมัง?
จางหวยเป็นถึงพระอาจารย์ของฮ่องเต้
หากแม้แต่จางหวยยังเดินทางมาซั่วเป่ย พวกขุนนางในราชสำนักคงยิ่งนั่งไม่ติด
เมื่อรู้ความคิดของจางซวี อวิ๋นเจิงก็จมอยู่ในความเงียบอีกครั้ง
เขาพอเข้าใจความคิดของจางซวี
ทว่าหากจางซวีกลับเมืองหลวง ย่อมต้องเผชิญอันตราย
ยามนี้ นอกจากพี่สามที่หมายหัวเขาแล้ว ยังมีมือมืดที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังอีกคน
หากเขาเป็นมือมืดผู้นั้น ย่อมต้องหาทางสังหารจางซวีแล้วโยนความผิดให้พี่สาม
แม้เขาจะส่งคนไปคุ้มครองจางซวีได้ แต่หอกที่มองเห็นยังหลบง่าย ลูกธนูที่ลอบยิงยากจะป้องกัน
การเดินทางกลับเมืองหลวงของจางซวีครานี้เต็มไปด้วยอันตรายอย่างแน่นอน
หมิงเยว่ก็ตั้งครรภ์อยู่แล้ว ยังจะติดตามเขาไปเสี่ยงอันตรายอีก นี่ไม่ใช่เรื่องเหลวไหลหรอกหรือ?
อวิ๋นเจิงเงียบไปนาน ก่อนจะบอกความกังวลของตนแก่จางซวี
หากจางซวีเพียงต้องการมอบฐานะให้หมิงเยว่ เขาสามารถเพิ่มข้อความลงในจดหมายถึงฮ่องเต้เหวิน ขอให้ฮ่องเต้เหวินมีพระราชโองการพระราชทานสมรสแก่จางซวีและหมิงเยว่
จางหวยเป็นพระอาจารย์ของฮ่องเต้ ทั้งยังเป็นราชบัณฑิตใหญ่แห่งหอเหวินหัว
ฮ่องเต้เหวินพระราชทานสมรสให้หลานชายของจางหวย นับเป็นเรื่องปกติยิ่ง
เมื่อได้ฟังคำพูดของอวิ๋นเจิง จางซวีก็จมอยู่ในความเงียบเช่นกัน
จางซวีมิใช่คนโง่ แน่นอนว่าเขารู้ว่าการกลับเมืองหลวงครานี้ต้องพบอันตราย
แต่...
จางซวีเงียบไปเนิ่นนาน ก่อนเอ่ยขึ้นช้า ๆ ว่า “ข้าจากบ้านมาเกือบปีแล้ว ด้านหนึ่งข้าอยากกลับไปจัดพิธีแต่งงาน อีกด้านก็อยากกลับไปเยี่ยมบ้าน หลายวันก่อนข้าได้รับจดหมายจากคนที่บ้าน ท่านปู่ป่วยหนักจนต้องนอนติดเตียง ครานี้คนแก่คงประคองตัวต่อไปไม่ไหวแล้ว...”