วันถัดมา อวิ๋นเจิงก็พาเมี่ยวอินมุ่งหน้าไปยังจิงหยาง
หลังจากจัดการเรื่องราวในภายหลังกับทัวฮวนที่จิงหยางเรียบร้อยแล้ว อวิ๋นเจิงก็เร่งเดินทางกลับจวิ้นฉางเล่อโดยไม่หยุดพัก
เมื่อกลับถึงจวิ้นฉางเล่อ อวิ๋นเจิงยังไม่ทันกลับจวน ก็ตรงไปยังที่นาของทางการก่อน
ระหว่างทาง อวิ๋นเจิงยังคงรู้สึกกระวนกระวายอยู่บ้าง
เขาได้แต่หวังว่าอุทกภัยก่อนหน้านี้จะไม่ส่งผลกระทบต่อที่นาของทางการมากนัก
เมื่อมาถึงที่นาของทางการ ในที่สุดก้อนหินในใจก็ร่วงลง
แม้ที่นาของทางการจะยังไม่เขียวชอุ่ม แต่เมื่อกวาดตามองก็เห็นพืชผลนานาชนิดที่สูงต่ำไม่เท่ากันเริ่มงอกแล้ว
แม้บางบริเวณจะขึ้นห่างอยู่บ้าง แต่คงไม่ส่งผลกระทบมากนัก
รอให้ต้นกล้าเหล่านั้นโตขึ้นอีกหน่อย ค่อยย้ายบางส่วนไปปลูกยังที่อื่นได้
เมื่อต้นกล้าเติบโตขึ้น อวิ๋นเจิงก็พอจำแนกพืชผลได้เพิ่มขึ้นอีกหลายชนิด
มีทั้งมะเขือเทศ ผักกาดหอม หรือผักกาดหอมใบยาว อีกชนิดหนึ่งดูคล้ายผักกาดก้านขาว
แต่พืชผลเหล่านี้ยังโตไม่เต็มที่ ดูเพียงต้นกล้าเขาก็ยังไม่กล้าฟันธง ต้องรอให้เติบโตเต็มที่เสียก่อนจึงจะยืนยันได้
อวิ๋นเจิงสั่งให้คนงานย้ายต้นกล้าที่โตขึ้นมาหน่อยไปปลูก ส่วนระยะห่างในการย้ายนั้น เขาเองก็ไม่แน่ใจนัก คิดเสียว่าปลูกให้ห่างกันสักหน่อยก็คงไม่เป็นไร
ปีแรกนี่นา ถือเสียว่าเป็นการสั่งสมประสบการณ์
อวิ๋นเจิงยังสั่งกำชับเป็นพิเศษว่า มันฝรั่ง ข้าวโพด และฟักทองต้องได้รับการดูแลเป็นพิเศษ
หากพบความผิดปกติ ต้องรายงานเขาทันที
เมื่อเห็นท่าทางเคร่งขรึมของอวิ๋นเจิง เมี่ยวอินก็อดยิ้มอย่างรู้ใจกันไม่ได้