ยามเที่ยง พวกเขาจึงอยู่รับประทานอาหารง่าย ๆ ที่จวนสกุลอู๋
หลังอาหาร เสิ่นลั่วเยี่ยนก็พูดคุยกับฮูหยินอู๋และหหลานฮว่าอยู่ด้านข้าง
ส่วนอู๋ชิงหยางฉวยโอกาสขอคำชี้แนะเรื่องความรู้ด้านคณิตศาสตร์จากอวิ๋นเจิง
วันนี้อวิ๋นเจิงเองก็ไม่มีธุระอันใด จึงอธิบายให้อู๋ชิงหยางฟังอย่างอดทน
อู๋เต้าก็นั่งอยู่ข้าง ๆ ไม่ได้เอ่ยแทรก เพียงมองทั้งสองด้วยรอยยิ้ม
หลายวันก่อนขึ้นปีใหม่ พวกเขาเดินทางจากเล่ออันมาถึงซั่วฟางแล้ว
เดิมทีเขาไม่ชอบออกไปเบียดเสียดกับผู้คน
แต่หลังจากมาถึงซั่วฟาง เมื่อในจวนต้องจัดซื้อสิ่งของใด เขาก็มักติดตามไปดูด้วย ยามว่างยังออกไปเดินชมเมืองซั่วฟางอยู่บ้าง
ที่สำคัญ เขาอยากเห็นสภาพการปกครองของซั่วฟาง และรับฟังว่าชาวบ้านมีความเห็นต่ออวิ๋นเจิงเช่นไร
เมื่อได้เห็นและได้ฟังมารอบหนึ่ง ชาวซั่วฟางต่างชื่นชมอวิ๋นเจิงอย่างยิ่ง ในสายตาของชาวบ้านจำนวนมาก อวิ๋นเจิงสมควรขึ้นครองบัลลังก์ ขอเพียงเขาได้ครองบัลลังก์ ย่อมทำให้ราษฎรมีชีวิตสงบสุขและทำมาหากินได้อย่างราบรื่น
แท้จริงแล้ว ชาวซั่วฟางก็นับว่ามีชีวิตสงบสุขและทำมาหากินได้อย่างราบรื่นอยู่แล้ว
แม้จะไม่ถึงกับทุกคนได้กินอิ่มและมีเสื้อผ้าอบอุ่น แต่คนส่วนใหญ่ก็ทำได้
อย่างน้อยชาวบ้านเหล่านี้ต่างรู้สึกว่าชีวิตยังมีความหวัง
ส่วนองค์รัชทายาทในราชสำนักนั้น แทบไม่มีผู้ใดเอ่ยถึง
ราวกับองค์รัชทายาทผู้นั้นไม่มีตัวตนอยู่เลย
อย่างไรก็ตาม ซั่วฟางก็มีข้อเสียอยู่บ้าง
ราคาสินค้าในซั่วฟางสูงอยู่สักหน่อยจริง ๆ
เดิมทีเขาคิดว่าราคาสินค้าในดินแดนหนาวเหน็บอย่างซั่วฟางน่าจะถูก ทว่าความจริงกลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง
นอกจากสินค้าบางชนิดที่ซั่วเป่ยผลิตได้มากแล้ว ราคาสินค้าในซั่วฟางแทบทุกอย่างล้วนสูงกว่าด่านใน