บนทุ่งหญ้ามู่หม่า
หูเจี๋ยกำลังนำกองทหารมุ่งหน้าไปยังที่ตั้งของป๋อลวนอย่างเร่งรุด
เขาได้รับข่าวที่แน่ชัดแล้วว่า กองกำลังของป๋อลวนมีทหารราวสองหมื่นนาย
ในด้านจำนวน กองกำลังของหูเจี๋ยเสียเปรียบ
พวกเขามีทหารม้าชั้นยอดเพียงหนึ่งหมื่นนาย
ต่อให้นับรวมกองทหารองครักษ์ ก็มีเพียงหนึ่งหมื่นหนึ่งพันห้าร้อยนายเท่านั้น
แต่หูเจี๋ยไม่เห็นป๋อลวนอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย
คนที่ป๋อลวนรวบรวมมาได้ชั่วคราวเหล่านั้น เป็นเพียงฝูงชนไร้ระเบียบเท่านั้น!
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้คนในกองกำลังของป๋อลวนต่างจิตใจแตกกระเจิง กองทัพไร้ขวัญกำลังใจโดยสิ้นเชิง
ด้วยกำลังทหารกว่าหนึ่งหมื่นนายในมือ เขาย่อมเอาชนะป๋อลวนได้อย่างง่ายดาย!
ป๋อลวนยังคิดจะร่วมมือกับอวิ๋นเจิงหรือ?
ยังคิดจะก่อความวุ่นวายในเป่ยหวนหรือ?
เขาจะไม่มีวันมอบโอกาสนั้นให้เด็ดขาด!
“รายงาน...”
จังหวะนั้นเอง หน่วยลาดตระเวนด้านหน้าก็เข้ามารายงาน “ต้าฉานอวี๋ ห่างไปทางเบื้องหน้าราว 40 ลี้ พบความเคลื่อนไหวของกองกำลังป๋อลวนพ่ะย่ะค่ะ!”
“ดี! ดียิ่ง!”
หูเจี๋ยยินดีเป็นล้นพ้น รีบสั่งคนข้างกายทันที “ถ่ายทอดคำสั่งลงไปทั้งกองทัพ จู่โจมกองกำลังป๋อลวนเดี๋ยวนี้! เมื่อเดินทางไปได้ 20 ลี้ ให้เปลี่ยนม้า!”
“รับคำสั่ง!”
ทหารส่งสารรีบนำคำสั่งของหูเจี๋ยถ่ายทอดลงไป
ยามนี้หูเจี๋ยคิดเพียงกำจัดป๋อลวน จึงนำกองทัพมุ่งหน้าไปทางที่ตั้งของป๋อลวนเพื่อจู่โจมในทันที
ระยะทาง 20 ลี้มิไกลนัก
เมื่อกองกำลังของหูเจี๋ยเริ่มเปลี่ยนม้า ก็สามารถมองเห็นกองทัพของป๋อลวนได้อย่างชัดเจนจากที่ไกล
หลังเปลี่ยนม้าอย่างรวดเร็ว หูเจี๋ยก็สั่งให้กองทัพจู่โจมกองกำลังของป๋อลวนทันที