เมืองหลวง
ศพของสวีอวิ๋นเฉิงถูกส่งกลับมายังเมืองหลวงอย่างเร่งด่วนตลอดทาง
จวนจิ้งกั๋วกงจะจัดงานศพในวันพรุ่งนี้แล้ว
ผู่ยวี่ ซื่อจื่อแห่งหนานเจ้า กำลังหารือกับที่ปรึกษาหลายคนเรื่องการไปไว้อาลัย
เดิมทีผู่ยวี่ไม่ได้มีชื่อนี้ หลังจากเดินทางมายังต้าเฉียนเพื่อศึกษาหาความรู้ เขาจึงเปลี่ยนชื่อ
เหตุผลที่เปลี่ยนชื่อนั้นเรียบง่ายยิ่ง หนานเจ้าเป็นแหล่งผลิตหยกงาม ส่วนชื่อผู่ยวี่ก็พ้องเสียงกับคำว่า ‘หยกดิบ’ นอกจากจดจำได้ง่ายแล้ว ยังมีความหมายเป็นมงคลอีกด้วย
ผู่ยวี่ชื่นชอบชื่อนี้เป็นอย่างยิ่ง
สวีฉือฝู่เป็นขุนนางคนสำคัญแห่งต้าเฉียน ไม่เพียงเป็นพระมาตุลาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน ทั้งยังเป็นพระอาจารย์ของรัชทายาท สถานะของเขาในต้าเฉียนนับว่าโดดเด่นเหนือผู้ใด
เมื่อจวนสวีจัดงานศพ ผู่ยวี่ซึ่งเป็นซื่อจื่อแห่งหนานเจ้าย่อมต้องไปไว้อาลัย
การไปไว้อาลัยย่อมต้องมอบของขวัญ เรียกว่าของกำนัลในงานศพ
จะมอบสิ่งใดนั้นมีธรรมเนียมพิถีพิถันอย่างยิ่ง
ของกำนัลในงานศพที่เรียบง่ายที่สุดย่อมเป็นเงินทอง
แต่ผู่ยวี่เห็นว่าหากมอบทองคำเงินจริง ๆ เช่นนี้ก็ดูธรรมดาสามัญเกินไป
หากจะมอบ ก็ต้องเป็นของกำนัลที่ไม่เหมือนใคร
ทว่าที่ปรึกษาหลายคนเห็นว่าพวกเขาควรทำตามธรรมเนียม ไม่ควรแสดงตนโดดเด่นเกินไป
แม้ผู่ยวี่จะอ้างว่าเดินทางมาศึกษาหาความรู้ในต้าเฉียน แต่แท้จริงแล้วสถานะของเขาไม่ต่างจากตัวประกัน
ต้าเฉียนไม่ได้ทำให้พวกเขาลำบาก ทั้งยังจัดจวนหลังใหญ่ให้ผู่ยวี่ ทว่าการอาศัยอยู่ใต้ชายคาผู้อื่นก็ต้องรู้จักประมาณตน ไม่ควรทำสิ่งใดให้เป็นจุดสนใจ