ไม่นาน ผลสรุปความสูญเสียจากศึกครั้งนี้ก็ออกมา
พวกเขาสูญเสียม้าศึกไปกว่าสามพันตัว ทหารเสียชีวิตกว่าหนึ่งพันนาย และยังมีผู้บาดเจ็บสาหัสอีกกว่าห้าร้อยนาย
ส่วนฝ่ายต้าเฉียนสูญเสียคนไปเพียงสิบกว่าคน
เกือบครึ่งหนึ่งในจำนวนนั้นถูกเจียเหยาสังหารด้วยธนู
เมื่อได้รับรายงานจากผู้ใต้บังคับบัญชา เจียเหยาก็กัดฟันจนเกิดเสียงดังกรอด
การสูญเสียทหารกว่าหนึ่งพันนายหาได้มากมายอันใด ยังอยู่ในขอบเขตที่นางยอมรับได้
ทว่าเมื่อเทียบกับความสูญเสียของต้าเฉียนแล้ว พวกเขาก็นับว่าเสียหายอย่างหนัก
ที่สำคัญที่สุดคือ แผนจู่โจมซั่วฟางที่นางวางแผนไว้อย่างรอบคอบล้มเหลวโดยสิ้นเชิง!
ก่อนหน้านี้พวกเขาเสียชีวิตในสนามรบไปกว่าสามหมื่นคน ทั้งยังสังหารม้าศึกไปมากมาย!
เมื่อเทียบกับผลที่ได้รับแล้ว ความเสียหายของพวกเขานับว่าหนักหนาสาหัสยิ่ง!
ทันใดนั้น เจียเหยาก็รู้สึกประหนึ่งยกก้อนหินขึ้นทุ่มใส่เท้าตนเอง
“องค์หญิง กองทัพอีกหกหมื่นนายยังอยู่ด้านหลัง พวกเรายังบุกโจมตีซั่วฟางได้!”
หูหลัว น้องชายร่วมอุทรของอ๋องเซียนซ้าย เดินมาตรงหน้าเจียเหยา ใบหน้าเขียวคล้ำขณะกล่าว
“พวกเราจะเอาอะไรไปบุก?”
เจียเหยาตวาดเสียงเย็นเยียบ “แผนของเราถูกมองออกแล้ว! กองทัพศัตรูรอเราอยู่ในสภาพพร้อมรบ ขณะที่พวกเราอ่อนล้า หากบุกในยามนี้ ต่อให้ยึดเมืองซั่วฟางได้ คนของเราจะเหลือสักเท่าใด? เมื่อกองหนุนจากกองทัพเป่ยฝู่มาถึง พวกเราจะรักษาซั่วฟางไว้ได้หรือ?”
บุกโจมตี พูดเสียเหมือนง่าย!
พวกเขายังมีกำลังพอจะบุกจริง ๆ
และหากไม่คำนึงถึงสิ่งใด พวกเขาก็อาจยึดเมืองซั่วฟางได้ด้วยซ้ำ!
แต่ราคาของการตีเมืองคือการเอาชีวิตคนเข้าแลก!
เมื่อยึดซั่วฟางได้ พวกเขาก็แทบไม่ต่างจากกองทัพที่ถูกทำลายจนสิ้น!