บัดนี้ แคว้นต้าเยวี่ยทำได้เพียงผูกพันธมิตรกับบรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทราย
อย่างไรเสีย บรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทรายกับทัพเป่ยฝู่ก็มีความแค้นลึกล้ำต่อกัน
ขอเพียงคนของบรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทรายไม่โง่เขลา ย่อมไม่มีทางปฏิเสธการเป็นพันธมิตรกับแคว้นต้าเยวี่ย
ใคร ๆ ต่างรู้ดีว่า หลังอวิ๋นเจิงทำลายแคว้นต้าเยวี่ยแล้ว เป้าหมายถัดไปย่อมเป็นบรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทราย
หลักการที่ว่าริมฝีปากสิ้น ฟันย่อมหนาวเหน็บ ผู้มีวิสัยทัศน์สักหน่อยล้วนเข้าใจได้
“ก็จริง”
เสิ่นลั่วเยี่ยนพลันกระจ่างแจ้ง แล้วหันไปมองอวิ๋นเจิง “ดูท่าศึกครั้งนี้คงไม่ได้ง่ายดายอย่างที่ข้าคิดเสียแล้ว!”
“ศึกทำลายแคว้น ต่อให้ราบรื่นเพียงใดจะง่ายดายได้สักแค่ไหน? อีกอย่าง โหลวอี้ก็ไม่ใช่พวกไร้ฝีมือ” อวิ๋นเจิงยิ้มพลางถามต่อ “ทางกุ่ยฟางเล่า? พวกเจ้าคิดว่ากุ่ยฟางยังกล้าเข้ามายุ่งเรื่องนี้หรือไม่?”
ฟู่เทียนเหยี่ยนยิ้มบาง “กุ่ยฟางคงไม่กล้าเข้ามายุ่งแล้ว อีกทั้งยังไม่มีกำลังจะเข้ามายุ่งด้วย”
กุ่ยฟางถูกตีจนบอบช้ำอย่างแท้จริง ทั้งยังต้องชดใช้สิ่งของไปมากมาย
หากยังเข้ามายุ่งอีก คราวนี้คงถึงคราวแคว้นล่มสลายเป็นแน่!
บัดนี้กุ่ยฟางยอมสวามิภักดิ์ต่อต้าเฉียนแล้ว
ทางเลือกที่ดีที่สุดของกุ่ยฟาง คือเปิดแนวป้องกันให้เป่ยหวนกับกองทัพของเหมิงตัวสามารถโจมตีแคว้นต้าเยวี่ยจากทางเหนือได้
“เจ้าคิดว่ากุ่ยฟางจะเข้ามายุ่งหรือไม่?”
อวิ๋นเจิงหันไปถามเสิ่นลั่วเยี่ยนอีกครั้ง
เสิ่นลั่วเยี่ยนครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนขมวดคิ้วกล่าวว่า “ตามเหตุผลแล้ว กุ่ยฟางคงไม่กล้าเข้ามายุ่ง แต่หากพวกเขากังวลว่าหลังเจ้าทำลายแคว้นต้าเยวี่ยแล้วจะกวาดล้างพวกเขาจนสิ้นซากด้วย บางทีพวกเขาอาจเสี่ยงตายลงมือ...”
จิตใจคนเป็นสิ่งที่ยากจะคาดเดาที่สุด
เมื่อเผชิญหน้ากับภัยคุกคามแห่งการล่มสลายของแคว้น ใคร ๆ ก็อาจตัดสินใจในแบบที่ผู้อื่นคาดไม่ถึง