ยามค่ำคืน อวิ๋นเจิงพูดคุยกับป๋อลวนอยู่อีกนาน
นอกจากสอบถามสถานการณ์ภายในเป่ยหวนจากป๋อลวนแล้ว อวิ๋นเจิงยังช่วยออกความคิดให้เขาอยู่หลายข้อ
รุ่งเช้าวันถัดมา ฟ้ายังเพิ่งสาง อวิ๋นเจิงก็สั่งให้คนจากหน่วยสิบแปดองครักษ์วิญญาณคุ้มกันป๋อลวนและพวกออกเดินทาง
ก่อนจากกัน ป๋อลวนยังให้คำมั่นอย่างหนักแน่นว่า ภายในสิบวันจะรวบรวมอดีตผู้ใต้บังคับบัญชาได้ไม่น้อยกว่าสามหมื่นคน
อวิ๋นเจิงไม่รู้ว่าความมั่นใจของป๋อลวนมาจากที่ใด
แต่ในเมื่อป๋อลวนกล่าวเช่นนี้ เขาก็ทำได้เพียงเลือกเชื่ออีกฝ่ายไปก่อน
อวิ๋นเจิงมองส่งป๋อลวนและพวกจากไป พลางส่ายหน้าเบา ๆ ในใจ
เจ้าหมอนี่!
หากร่วมมือกับตนเสียตั้งแต่แรกจะดีเพียงใด?
บัดนี้ถูกผู้อื่นวางแผนเล่นงานจนตกอยู่ในสภาพนี้ หมดหนทางแล้วจึงค่อยมาหาตน ช่างหาเรื่องใส่ตัวแท้ ๆ!
ยามนี้เขาไม่ได้หวังให้ป๋อลวนสร้างผลงานยิ่งใหญ่ เพียงหวังอาศัยป๋อลวนทำให้คนภายในแตกความสามัคคีกันก็พอ
อีกทั้งเขาทำได้เพียงประสานงานกับป๋อลวนอย่างลับ ๆ ไม่อาจร่วมมือกันอย่างเปิดเผย
หากคนเป่ยหวนรู้ว่าป๋อลวนร่วมมือกับตน ไม่แน่ว่าพวกนั้นอาจถึงขั้นสังหารอดีตผู้ใต้บังคับบัญชาของป๋อลวนด้วย
ช่างเถิด!
เอาเช่นนี้ก็แล้วกัน!
หากป๋อลวนรวบรวมอดีตผู้ใต้บังคับบัญชาได้สามหมื่นคนจริง แล้วร่วมมือกับพวกเขาต่อกรกับกองทัพของหูเจี๋ยฉานอวี๋ อย่างน้อยก็ย่อมบั่นทอนกำลังของเป่ยหวนได้
ส่วนป๋อลวนจะไปได้ไกลเพียงใด ค่อยว่ากันภายหลัง!
หากเจ้าหมอนี่คุยโว จนรวบรวมอดีตผู้ใต้บังคับบัญชาสามหมื่นคนยังไม่ได้ ตนก็ไม่ร่วมเล่นด้วยแล้ว!
อวิ๋นเจิงส่ายศีรษะ ก่อนสั่งให้กองทัพมุ่งหน้าไปยังเว่ยเปียนต่อ