เป่ยหวน
เจียเหยาได้รับแผนการรบที่อวิ๋นเจิงส่งคนมามอบให้แล้ว
ก่อนหน้านี้อวิ๋นเจิงมิได้กล่าวถึงแผนการรบ เพราะการส่งข่าวด้วยวิธีเขียนลับมีข้อจำกัดด้านความยาว เขาย่อมไม่อาจเขียนแผนการรบอย่างละเอียดส่งให้นางได้
แต่เมื่อส่งคนมาบอกข่าว ก็สามารถอธิบายแผนการได้อย่างชัดเจน
เจียเหยาไม่รู้ว่าแผนการของอวิ๋นเจิงจะสำเร็จหรือไม่
ถึงอย่างไร กุ่ยฟางก็ใช่ว่าจะไร้คนฉลาด
หากแผนการของอวิ๋นเจิงถูกล่วงรู้ นางเพียงแสร้งทำเป็นคล้อยตามต๋า แล้วฉวยโอกาสบุกโจมตีกองทัพของอวิ๋นเจิงอย่างหนัก บีบให้กองกำลังของอวี๋ซื่อจงไปช่วยทางนั้น จากนั้นก็ทำลายแผนการของอวิ๋นเจิงได้ในคราวเดียว
บางทีอาจยังมีโอกาสสังหารอวิ๋นเจิงอีกด้วย
สังหารอวิ๋นเจิงหรือ?
จู่ ๆ ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในสมองของเจียเหยา
บอกแผนการของอวิ๋นเจิงแก่กุ่ยฟาง!
อาศัยมือกุ่ยฟางสังหารอวิ๋นเจิง!
ขอเพียงอวิ๋นเจิงมิได้ตายในมือเป่ยหวน และทัพเป่ยฝู่ไม่มีหลักฐานพิสูจน์ว่านางเปิดเผยแผนการแก่เป่ยหวน เหล่าแม่ทัพของทัพเป่ยฝู่ก็ย่อมไม่มีสิ่งใดจะกล่าว!
เมื่อความคิดนี้ปรากฏขึ้น มันก็ราวกับวิญญาณร้ายที่พันพัวนางไม่ยอมปล่อย
ในทัพเป่ยฝู่ทั้งหมด คนที่ทำให้นางหวาดระแวงที่สุดก็คืออวิ๋นเจิง
ขอเพียงอวิ๋นเจิงตาย นางอาจช่วยเป่ยหวนให้รอดพ้นได้!
ทั้งยังล้างแค้นให้เสด็จพ่อได้!
ชั่วพริบตา หัวใจที่เงียบสงบของเจียเหยาราวกับถูกหินยักษ์ถ่วงทับ ไม่อาจสงบลงได้อีก
อาศัยมือกุ่ยฟางสังหารอวิ๋นเจิง!
สิ่งนี้เย้ายวนนางยิ่งนัก!