เสียงของโยวจิ่วราวกับดังมาจากขุมนรกชั้นเก้า ไร้ซึ่งกลิ่นอายมนุษย์แม้แต่น้อย
เมื่อได้ยินเสียงนี้ ต่อให้เป็นมือสังหารที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี ก็ยังรู้สึกขนลุกซู่
“หน่วยสิบแปดองครักษ์วิญญาณ?”
เปลือกตาของหลี่ป้อมกระตุกวูบ เขาจ้องโยวจิ่วอย่างระแวดระวัง
เขาเคยได้ยินมาว่า ใต้บัญชาของอวิ๋นเจิงมีกองกำลังลึกลับกลุ่มหนึ่ง มีนามว่าหน่วยสิบแปดองครักษ์วิญญาณ
ทว่าไม่เคยมีผู้ใดเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของคนทั้งสิบแปด และไม่มีใครรู้ฐานะที่แท้จริงของพวกเขา
พวกเขาสมชื่อ เป็นดั่งวิญญาณ!
แต่เหตุใดหน่วยสิบแปดองครักษ์วิญญาณใต้บัญชาของอวิ๋นเจิงจึงรู้ว่าพวกเขาจะอยู่ที่นี่?
ตามสืบจนมาถึงที่นี่ หรือว่า...
วินาทีถัดมา หลี่ป้อมหันขวับกลับไป สายตาเย็นเยียบกวาดมองคนที่อยู่เบื้องหลัง
หรือในหมู่คนเหล่านี้จะมีคนของอวิ๋นเจิง?
หรือมีใครหวาดกลัวอำนาจของอวิ๋นเจิง จึงลอบส่งข่าวให้เขา?
“ฝีมือไม่เลว ถึงกับตามมาถึงที่นี่ได้!”
แววเย็นเยียบวูบไหวในดวงตาหลี่ป้อม เขามองโยวจิ่วด้วยท่าทีท้าทาย “ถึงพวกเจ้าจะตามมาถึงแล้วจะทำไม? อย่าบอกนะว่าเจ้าคิดอย่างไร้เดียงสาว่า แค่พวกเจ้าสิบแปดคนจะจัดการพวกเราได้?”
หน่วยสิบแปดองครักษ์วิญญาณเป็นดั่งวิญญาณ
แล้วคนอย่างพวกเขาเล่า มิใช่วิญญาณเช่นกันหรือ?
หลี่ป้อมยังคงมั่นใจในฝีมือของพวกตนอยู่มาก!
แม้พวกเขาจะมิใช่ยอดฝีมือชั้นหนึ่งกันทุกคน แต่ฝีมือของแต่ละคนก็ไม่อ่อนด้อย
จำนวนคนของพวกเขามากกว่าหน่วยสิบแปดองครักษ์วิญญาณถึงสิบเท่า!
ต่อให้หน่วยสิบแปดองครักษ์วิญญาณเก่งกาจเพียงใด พวกเขารุมสิบต่อหนึ่ง อย่างไรก็ต้องรับมือได้กระมัง?