ภายใต้การโจมตีของหน่วยสิบแปดองครักษ์วิญญาณ เหล่านักฆ่าก็พังทลายลงอย่างรวดเร็ว
แม้สมาชิกแกนหลักเหล่านี้แต่ละคนจะเคยพรากชีวิตผู้คนมาแล้ว แต่เมื่อเทียบกับหน่วยสิบแปดองครักษ์วิญญาณที่ผ่านการคลานออกมาจากกองศพ ความแตกต่างนั้นห่างไกลกันลิบลับ
“ยอมแพ้! ข้ายอมแพ้...”
“ไว้ชีวิตด้วย! ไว้ชีวิตด้วย!”
“หนี! รีบหนีเร็ว!”
ท่ามกลางความหวาดกลัวอันใหญ่หลวง บางคนวางอาวุธคุกเข่าลงยอมจำนน บางคนแตกตื่นหนีเอาชีวิตรอด
ทว่าไม่ว่าจะเป็นผู้ยอมจำนนหรือผู้หลบหนี ก็ไม่มีใครรอดพ้นจากการสังหารของหน่วยสิบแปดองครักษ์วิญญาณ
นอกจากหลี่เจี้ยนที่ยังต้องนำตัวไปสอบสวนเพิ่มเติมแล้ว คนเหล่านี้ล้วนไม่มีเหตุให้ต้องมีชีวิตอยู่ต่อ
อีกด้านหนึ่ง การต่อสู้อันดุเดือดระหว่างหลี่เจี้ยนกับโยวอีก็ยังดำเนินต่อไป
ฝีมือของหลี่เจี้ยนแข็งแกร่งจริงแท้
โยวอีเปิดฉากบุกโจมตีต่อเนื่อง ทว่าไม่เพียงเอาชนะหลี่เจี้ยนไม่ได้ เผลอพลาดไปนิดเดียว ยังถูกหลี่เจี้ยนกรีดเสื้อคลุมขาดอีกด้วย
เดิมทีหลี่เจี้ยนคิดว่าดาบนี้ถึงจะปลิดชีวิตอีกฝ่ายไม่ได้ อย่างน้อยก็คงทำให้บาดเจ็บสาหัส ทว่าเสียงโลหะกระทบกันอันแหลมบาดหู กลับทำลายความหวังของเขาจนสิ้น
เมื่อเสื้อคลุมของโยวอีถูกกรีดขาด เกราะเกล็ดที่สวมอยู่ด้านในก็เผยออกมา
เห็นโยวอีเสียเปรียบหลี่เจี้ยน โยวจิ่วที่ดูละครมานานในที่สุดก็อดรนทนไม่ไหว ชักดาบออกแล้วพุ่งเข้าไปสมทบในวงต่อสู้
แม้หลี่เจี้ยนจะมีฝีมือแข็งแกร่ง แต่ภายใต้การโจมตีร่วมกันของทั้งสอง เขาก็ยิ่งรับมือได้ยากขึ้นทุกที กระทั่งอาวุธในมือยังถูกฟันจนหัก
ท้ายที่สุด หลี่เจี้ยนถูกโยวจิ่วเตะจนล้มคว่ำกับพื้น ขณะที่เขากำลังจะลุกขึ้น โยวอีก็ฉวยจังหวะก้าวเข้าไป ใช้ดาบสงครามจ่อคอเขาไว้