เว่ยเหวินจงเกณฑ์ทหารชาวนา 80,000 นายจากซั่วฟางไป แม้จะมีข้อดี แต่ก็มีข้อเสียเช่นกัน
ทหารชาวนา 80,000 นายก็คือแรงงาน 80,000 คน
ต่อให้รวมคนกว่า 2,000 คนที่เพิ่งได้มาจากหวังชี่เข้าไปด้วย คนในมือเขาก็มีเพียงห้าหมื่นกว่าคนเท่านั้น
บัดนี้ จำนวนทหารที่ออกรบได้กลับมีมากกว่าทหารชาวนาเสียอีก
ทหารที่ออกรบได้ของเขามีเกือบ 27,000 นายแล้ว
กลับเป็นว่าทหารชาวนาที่เอาไปทำงานอื่นมีน้อยลง
ยามนี้อวิ๋นเจิงต้องขุดซากม้าศึกในหุบเขามรณะ ทั้งยังต้องสร้างค่ายทหารถาวร โรงงานที่จางซวีจัดตั้งขึ้นก็ต้องใช้คนเช่นกัน
เมื่อเป็นเช่นนี้ กำลังคนในมือจึงเริ่มไม่พอใช้
ทว่าเรื่องนี้ก็ช่วยไม่ได้
มีได้ก็ย่อมมีเสีย!
ยามนี้ยังไม่ถึงกับขาดแคลนคนมากนัก
หากกำลังคนขาดไปจริง ๆ คงต้องจ้างชาวบ้านซั่วฟางมาทำงาน
หลังจัดการเรื่องต่าง ๆ เรียบร้อย อวิ๋นเจิงก็นำคนมุ่งหน้าไปยังค่ายทหารที่กำลังก่อสร้างบนภูเขาลั่วเสีย
ปากบอกว่าจะไปตรวจดูความคืบหน้าการสร้างค่ายทหาร แต่แท้จริงแล้วเขาพาเสิ่นลั่วเยี่ยนกับคนอื่น ๆ ไปแช่น้ำพุร้อน แม้แต่เย่จื่อกับซินเซิงก็ถูกอวิ๋นเจิงเรียกไปด้วย
ยามบ่าย พวกเขาก็มาถึงภูเขาลั่วเสีย
ต้องยอมรับว่าคนมากย่อมทำงานได้ดี
ในเวลาไม่นาน เขตค่ายบนภูเขาลั่วเสียก็เป็นรูปเป็นร่างขึ้นแล้ว
ค่ายฝั่งนี้สร้างขึ้นเพื่อฝึกทหารม้าเป็นหลัก พื้นที่กว้างขวางโล่งโปร่ง
สิ่งปลูกสร้างส่วนใหญ่เป็นคอกม้า ส่วนที่พักคนกลับมีไม่มาก
ดูจากความคืบหน้าในยามนี้ อีกไม่เกินสิบวัน ค่ายฝั่งนี้ก็จะเปิดใช้งานได้