แคว้นหลี
ยามที่เจียเหยานำทัพเตรียมซุ่มโจมตีข้าศึก เสิ่นควนเองก็ไม่ได้อยู่เฉย
เสิ่นควนยกทัพออกจากเมืองหลงชิ่งหลายครั้ง ทำทีล่อให้ข้าศึกจากทิศตู้หยางเปิดศึกก่อน ขณะเดียวกันก็ส่งคนลอบมุ่งหน้าไปทางซ่างเหอ ดูคล้ายคิดจะอ้อมไปโจมตีด้านหลังข้าศึกจากทิศตู้หยาง
ทว่าแผนการหลายครั้งของเสิ่นควนล้วนไม่สำเร็จ
ท้ายที่สุด เสิ่นควนจำต้องถอนกำลังทั้งหมดกลับเมืองหลงชิ่ง พร้อมสั่งให้คนเสริมกำแพงเมืองให้มั่นคง และขนก้อนหินกับน้ำมันไฟสำหรับป้องกันเมืองขึ้นไปบนกำแพง
ดูท่าเสิ่นควนคงตัดสินใจปักหลักรักษาเมืองหลงชิ่งจนตัวตายแล้ว
ข้าศึกส่งคนมาสอดแนมสถานการณ์ในเมืองหลงชิ่งทุกวัน
การกระทำเหล่านี้ของเสิ่นควนส่วนใหญ่ล้วนอยู่ในสายตาของสายลับข้าศึก
เมื่อสายลับนำข่าวเหล่านี้กลับไปยังค่ายใหญ่ของกองทัพเผ่าเกาฉิน ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลงชิ่งราว 40 ลี้ เหล่าแม่ทัพในค่ายต่างก็ฮึกเหิมขึ้นมา
ข้าศึกทุ่มกำลังทั้งหมดไปกับการป้องกันเมืองหลงชิ่ง!
เสิ่นควนคิดเพียงอาศัยกำแพงเมืองสูงใหญ่ของเมืองหลงชิ่งตั้งรับและบั่นทอนกำลังพลของพวกเขา ทว่าไม่ตระหนักเลยว่าเสวียนกุยสำคัญยิ่งกว่าเมืองหลงชิ่งเสียอีก
ขอเพียงยึดเสวียนกุยได้ ข้าศึกในเมืองหลงชิ่งก็จะกลายเป็นกองทัพที่ถูกตัดขาดโดยสิ้นเชิง!
เมืองหลงชิ่งมีกำแพงเมืองสูงใหญ่ พวกเขาไม่มีทางโง่เขลาเข้าโจมตีตรงๆ
ทำเช่นนั้นมีแต่จะสิ้นเปลืองกำลังพลอันล้ำค่าไปเปล่าๆ
พวกเขาเพียงปิดล้อมเสิ่นควน ยึดสยงจิน และสกัดกองหนุนของข้าศึกไว้ จากนั้นค่อยๆ บั่นทอนกำลังเสิ่นควนก็พอ
เมื่อเสบียงในเมืองหลงชิ่งหมดลง ข้าศึกที่นั่นก็มีแต่ต้องรอความตาย หรือไม่ก็ออกจากเมืองมาชี้ขาดศึกกับพวกเขา!
