เมืองหลวง
หนังสือสถาปนาประเทศของซีฉวีส่งมาถึงแล้ว
อวิ๋นลี่เป็นตัวแทนฮ่องเต้เหวิน พาองค์หญิงหยางจินไปต้อนรับทูตจากซีฉวี
เรื่องที่ซีฉวีสถาปนาประเทศขึ้นมา ทำให้อวิ๋นลี่ทั้งยินดีและกังวลใจ
ที่ยินดีคือซังเจี๋ยพ่อตาของเขาได้เป็นราชันศักดิ์สิทธิ์แห่งซีฉวี ในแง่หนึ่ง นับว่ายิ่งเสริมกำลังอำนาจเบื้องหลังของเขาให้แข็งแกร่งขึ้น
หากเหล่าลิ่วคิดก่อกบฏ ก็จำต้องคำนึงถึงซีฉวีด้วย
ส่วนที่กังวลคือ ซังเจี๋ยสร้างราชวงศ์อันเป็นปึกแผ่นขึ้นมา ย่อมเป็นภัยคุกคามต่อต้าเฉียนมากกว่าเดิม
อวิ๋นลี่ยังไม่ถึงกับโง่เขลาจนคิดว่าเพียงการแต่งเชื่อมสัมพันธ์ครั้งเดียวจะทำให้ซีฉวีกับต้าเฉียนเป็นมิตรต่อกันไปชั่วลูกชั่วหลาน
หากซีฉวีสะสมกำลังจนแข็งแกร่งพอ ไม่ว่าจะมีการแต่งเชื่อมสัมพันธ์อย่างไรก็ไร้ประโยชน์ ถึงคราวรุกรานต้าเฉียนก็ยังต้องรุกรานอยู่ดี
ทว่าแม้ซีฉวีจะรวมแผ่นดินเป็นหนึ่งได้แล้ว แต่ภายในย่อมยังมีปัญหามากมาย การรวมแผ่นดินได้เพียงภายนอก ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นปึกแผ่นอย่างแท้จริง
อีกไม่กี่ปีข้างหน้า ซีฉวีคงยุ่งอยู่กับการสร้างเสถียรภาพภายใน จึงไม่น่าจะเกิดความขัดแย้งทางทหารกับต้าเฉียน
หากจัดการปัญหาเหล่าลิ่วได้ก่อนที่ซีฉวีจะมั่นคงภายในก็คงดี
แต่ปัญหาคือ ต่อให้ราชสำนักจัดการปัญหาเหล่าลิ่วได้ ราชสำนักก็ย่อมอ่อนแอลงอย่างยิ่ง ขณะที่ซีฉวีกลับแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
ฝ่ายหนึ่งถดถอย อีกฝ่ายหนึ่งรุ่งเรือง นี่มิใช่เท่ากับเปิดโอกาสให้ซีฉวีรุกรานต้าเฉียนหรอกหรือ?
ในสถานการณ์เช่นนี้ โอกาสที่ราชสำนักจะเปิดศึกเต็มกำลังกับเหล่าลิ่วยิ่งน้อยลงไปอีก
อย่าว่าแต่ขุนนางในราชสำนักจะไม่เห็นด้วย แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่เห็นด้วย
แต่หากร่วมมือกับซีฉวีเพื่อจัดการเหล่าลิ่ว เสียงคัดค้านในราชสำนักก็ต้องรุนแรงไม่น้อย
ในสายตาขุนนางจำนวนมาก ย่อมไม่มีเหตุผลที่จะร่วมมือกับคนนอกเพื่อเล่นงานคนในครอบครัวเดียวกัน