ยามอวิ๋นเจิงมาถึงโรงตีเหล็ก ที่นั่นกำลังวุ่นวายคึกคักเป็นอย่างยิ่ง
หลังคำนับอวิ๋นเจิงแล้ว ช่างตีเหล็กหลายคนก็รีบนำทวนที่ตีเสร็จแล้วออกมา ราวกับกำลังนำของล้ำค่ามาอวด
ทวนแบ่งออกเป็นสองท่อน
ตรงกลางมีเกลียวสำหรับเชื่อมต่อ
ยามไม่ใช้งาน สามารถแยกทวนออกเป็นสองส่วนแล้วใส่ลงในถุงหนังวัว สะดวกต่อการพกพา
เมื่อจะใช้งาน เพียงนำออกมาต่อเข้าด้วยกันก็ประกอบเสร็จ
เมื่อเห็นทวนตรงหน้า อวิ๋นเจิงก็ยินดีเป็นอย่างยิ่ง
“ให้รางวัล! คนละยี่สิบตำลึงเงิน!”
อวิ๋นเจิงอารมณ์ดี จึงใจกว้างเป็นพิเศษ
เขานึกว่าช่างตีเหล็กเหล่านี้คงทำเกลียวไม่สำเร็จเสียแล้ว!
ไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะอาศัยแรงคนทำเกลียวออกมาได้จริง ๆ
เขาพบว่าตนยังประเมินสติปัญญาของช่างฝีมือเหล่านี้ต่ำเกินไป
“ขอบพระทัยองค์ชายหก!”
หลายคนกล่าวขอบคุณด้วยความตื่นเต้น
“นี่เป็นสิ่งที่พวกเจ้าสมควรได้รับ!”
อวิ๋นเจิงมองพวกเขาอย่างพึงพอใจ
เขารู้ดีว่าการตีทวนเล่มนี้ให้เสร็จภายในไม่กี่วันนั้นยากเพียงใด
คาดว่าหลายวันมานี้ ช่างเหล่านี้คงแทบไม่ได้นอน
หลังพูดคุยกับพวกเขาอยู่ครู่หนึ่ง อวิ๋นเจิงก็สั่งว่า “ประเดี๋ยวข้าจะวาดแบบดาบชนิดหนึ่งให้พวกเจ้าอีก หลังตีดาบให้เกาเหอกับโจวมี่และคนอื่น ๆ เสร็จแล้ว ให้เน้นตีดาบชนิดนี้เป็นหลัก!”
ดาบถังที่ปรับปรุงใหม่!
ปรับรูปทรงจากดาบเหิงถังเล็กน้อย ให้เหมาะกับการใช้บนหลังม้ามากขึ้น
น้ำหนักเบา คมกริบ!
เหมาะทั้งการฟันและแทง
เมื่อคิดถึงดาบถัง อวิ๋นเจิงก็นึกถึงหน้าไม้กลจูเก๋อขึ้นมา
เขารู้จักของสิ่งนี้ แต่ไม่รู้วิธีสร้าง
คงต้องไปหาจางซวีภายหลัง ลองดูว่าอีกฝ่ายจะสร้างของสิ่งนี้ได้หรือไม่
อวิ๋นเจิงอยู่ช่วยงานในโรงตีเหล็กจนถึงยามพลบค่ำจึงออกจากที่นั่น