เผลอเพียงชั่วพริบตา ปีใหม่ก็มาถึงอีกครา
ปีนี้อวิ๋นเจิงและคนอื่น ๆ ฉลองปีใหม่กันที่จิงหยาง
แม้ปีใหม่นี้จะครึกครื้นเช่นกัน แต่อวิ๋นเจิงกลับรู้สึกอยู่เสมอว่าขาดบางสิ่งไป
ระหว่างที่พวกเขากำลังฉลองปีใหม่ อวิ๋นเจิงก็ได้รับข่าวว่า ฮ่องเต้เหวินและคณะเดินทางมาถึงสุยโจวแล้ว
ฮ่องเต้เหวินและคนอื่น ๆ คงไม่มีทางกลับไปฉลองปีใหม่ที่เมืองหลวงได้
คงต้องฉลองปีใหม่ร่วมกับจ้าวจี๋และขุนนางผู้ใหญ่คนอื่น ๆ ที่สุยโจว
เมื่อปีใหม่ผ่านพ้น อวิ๋นเจิงก็เริ่มวุ่นวายขึ้นมาทันที
ในเมื่อเขาตัดสินใจลงมือกับพี่สามแล้ว ก็ต้องเตรียมการให้พร้อม
ดังที่ฮ่องเต้เหวินกล่าวไว้ หากเกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่ตอนลงมือกับพี่สาม สุดท้ายคนที่ต้องไปจัดการเรื่องยุ่งยากเหล่านั้นก็ยังเป็นเขา คนที่เหน็ดเหนื่อยจึงเป็นตัวเขาเอง
ไม่ว่าจะเพื่อส่วนรวม หรือเพื่อประโยชน์ส่วนตน เขาล้วนต้องเตรียมตัวให้ดี
วันที่สามของปีใหม่ อวิ๋นเจิงอยู่ที่โถงด้านหลังของที่ทำการ คอยเล่นเกมเหยี่ยวจับลูกเจี๊ยบกับเด็ก ๆ หลายคน
เสิ่นลั่วเยี่ยนและคนอื่น ๆ นั่งล้อมเตาต้มชากันอยู่ในศาลา
เมื่อเห็นพวกเขาเล่นกันอย่างสนุกสนาน สตรีทั้งหลายก็พากันยิ้ม
นับตั้งแต่ปีก่อน อวิ๋นเจิงเปลี่ยนแปลงไปไม่น้อยจริง ๆ
เขายินดีใช้เวลาอยู่กับลูก ๆ มากขึ้น ทั้งยังเต็มใจอยู่เป็นเพื่อนนาง ใช้ชีวิตสงบสุขด้วยกันมากขึ้น
ขณะที่ทุกคนกำลังดื่มด่ำกับความอบอุ่นอันหาได้ยากนี้ หลินจี้ก็เดินเร่งรุดเข้ามา
“ท่านอ๋อง แม่ทัพเสิ่นควนส่งจดหมายมาจากซั่วฟางพ่ะย่ะค่ะ!”