หลังฟังคำพูดของกู้เหลียนเยว่ อวิ๋นลี่ก็เผยรอยยิ้มออกมาได้ยากยิ่ง
“ดี! ดีมาก!”
อวิ๋นลี่พยักหน้าอย่างหนักแน่น “เอาตามนี้! แม้ทางหนีทีไล่นี้อาจไม่มีประโยชน์ แต่มีทางสำรองเพิ่มอีกทางย่อมดีกว่าไม่มี!”
อย่างไรเสีย การลงมือเช่นนี้ก็ไม่ได้ต้องใช้กำลังคนมากมาย
ต่อให้มีโอกาสเพียงน้อยนิด ก็ล้วนคุ้มค่าที่จะลอง
“เช่นนั้นหม่อมฉันจะสั่งการลงไปภายหลังหรือเพคะ?”
กู้เหลียนเยว่เอ่ยถาม
“อืม!”
อวิ๋นลี่รับคำ “จงสั่งการลงไปโดยเร็วที่สุด แต่เรื่องนี้ต้องระมัดระวังให้มาก ห้ามข่าวรั่วไหลเด็ดขาด! ในจวนแห่งนี้ ใครภักดีใครทรยศ พวกเราล้วนไม่รู้ทั้งสิ้น”
แม้การทำเรื่องนี้จะง่ายดายมาก
แต่จะให้ฮ่องเต้เหวินรู้ไม่ได้!
หากฮ่องเต้เหวินรู้เข้า ก็เท่ากับว่าพวกเขากำลังบีบให้พระองค์ลงมือกับพวกตนก่อนเวลา
ด้วยเหตุนี้ อวิ๋นลี่จึงระมัดระวังเป็นพิเศษ
“หม่อมฉันเข้าใจแล้วเพคะ!”
กู้เหลียนเยว่กล่าวอย่างจริงจัง
ทั้งในและนอกจวนองค์รัชทายาท เกรงว่าจะมีสายสืบของฮ่องเต้เหวินอยู่ทุกแห่ง
หากพวกเขาจะทำเรื่องนี้ ก็จำเป็นต้องหลบเลี่ยงสายสืบของฮ่องเต้เหวิน
ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องนี้ทำได้เพียงมอบหมายให้กลุ่มผู้กล้าตายที่พวกเขาฝึกฝนอย่างลับ ๆ ลงมือ
“ดี เรื่องนี้ตกลงตามนี้”
อวิ๋นลี่ตัดสินใจเด็ดขาด หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็เอ่ยเสียงเย็นชา “พรุ่งนี้เช้า ตอนเจ้าไปถวายพระพรเสด็จแม่ จงทูลเสด็จแม่ว่า หยางจินสมควรปลิดชีพตนเองแล้ว!”
เมื่อแตะต้องกู้เหลียนเยว่ไม่ได้ เช่นนั้นก็จัดการหยางจิน!
แม้เขาจะอาลัยอาวรณ์หยางจินอยู่ไม่น้อย
แต่ในยามนี้ ต่อให้อาลัยอาวรณ์เพียงใดก็ต้องตัดใจ
ชีวิตของตนเองยังแทบเอาตัวไม่รอด แล้วจะมีใจไปสนใจหยางจินได้อย่างไร?