ข่าวด่วนจากแนวหน้า!
เพียงสี่คำสั้น ๆ ก็ทำให้บรรยากาศคึกคักเงียบงันลงในพริบตา
ไม่นาน ทหารนายหนึ่งก็ถือรายงานศึกวิ่งเข้ามา
“อ่าน!”
ทหารยังไม่ทันคำนับฮ่องเต้เหวิน พระองค์ก็ตรัสเสียงต่ำอย่างร้อนพระทัย
“พ่ะย่ะค่ะ!”
ทหารไม่กล้าชักช้า รีบเปิดรายงานศึกแล้วอ่านว่า “กราบทูลฝ่าบาท ทหารลำเลียงเสบียงของราชสำนักเราถูกกองทหารม้าเป่ยหวนบุกโจมตีระหว่างทางแถบเป่ยหยวน เสบียงจำนวนสามล้านตั้นถูกปล้นไปจนหมด...”
เสบียงที่ลำเลียงจากเมืองฟู่โจวไปช่วยเหลือเป่ยหวน ถูกเป่ยหวนปล้นไปจนสิ้น!
ทหารที่คุ้มกันเสบียงสองหมื่นนาย บาดเจ็บล้มตายถึงแปดส่วน!
บรรยากาศภายในงานเงียบสงัดจนน่าหวาดหวั่น
มีเพียงเสียงทหารที่อ่านรายงานศึกดังก้องอยู่ในหูของทุกคน
แม้ทหารจะอ่านเนื้อหาในรายงานจนจบแล้ว ทั่วทั้งงานก็ยังเงียบงัน
บรรยากาศเฉลิมฉลองเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นหนักอึ้งและอึดอัดในพริบตา
เป่ยหวนกลับคำไร้สัตย์ ทั้งม้าศึกทั้งดินแดนที่เสียไป ล้วนไม่ยอมคืนให้!
พวกมันใช้วิธีง่ายดายและป่าเถื่อนที่สุดเพื่อให้ได้เสบียงสามล้านตั้นที่ต้องการ
สุดท้ายต้าเฉียนไม่เพียงไม่ได้ประโยชน์อันใด กลับต้องสูญเสียทหารไปกว่าหมื่นนาย!
“เพล้ง!”
หลังจากเงียบงันอยู่นาน ฮ่องเต้เหวินก็คว้าถ้วยชาฟาดลงพื้นอย่างแรง ก่อนคำรามด้วยพระพักตร์เย็นชา “เป่ยหวนไร้ยางอาย! บังอาจหยามเราเกินไปแล้ว!”
พระดำรัสของฮ่องเต้เหวินจุดโทสะของทุกคนขึ้นในพริบตา
“ขอฝ่าบาทโปรดมีพระบัญชาให้กระหม่อมนำทัพออกรบ! กระหม่อมยินดีทำสัญญาทหาร หากไม่พิชิตเป่ยหวน จะไม่ยอมเลิกรา!”
เซียวว่านโฉวสาวเท้าออกมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธแค้น คำรามเสียงดุดัน
เซียวว่านโฉวเป็นฝ่ายสนับสนุนการทำศึกมาโดยตลอด
ก่อนหน้านี้ฮ่องเต้เหวินตัดสินพระทัยแล้วว่าจะให้ความสงบสุขเป็นสำคัญ เขาจึงไม่อาจพูดอะไรได้อีก