หลังงานเลี้ยงในครอบครัวช่วงเที่ยงจบลง อวิ๋นลี่ก็เร่งรุดไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้เหวิน
สิ่งที่อวิ๋นลี่นำมาด้วยคือเสื้อตัวหนึ่งซึ่งเขียนหนังสือด้วยเลือดไว้
นี่คือหนังสือเลือดที่ฉินผู่เขียนด้วยมือตนเอง
เนื้อหาในหนังสือเลือดนั้นเรียบง่ายมาก ซู่จ้านอาศัยมือปาซังชื่อเหรินสังหารซังเจี๋ย ราชันศักดิ์สิทธิ์แห่งซีฉวี จากนั้นก็ใช้ความผิดฐานปลงพระชนม์สังหารปาซังชื่อเหริน
ฉินผู่เป็นเพียงหุ่นเชิดของซู่จ้าน
ยามนี้ซู่จ้านได้ยึดอำนาจจากฉินผู่ไปหมดแล้ว
ทว่าฉินผู่ไม่ต้องการเป็นหุ่นเชิดของซู่จ้าน จึงวิงวอนให้ต้าเฉียนส่งกองทัพไปช่วยสังหารซู่จ้านและชิงบัลลังก์คืน
ฉินผู่ยังให้คำมั่นว่า หากชิงบัลลังก์คืนได้สำเร็จ ก็ยินดีถวายบรรณาการและยอมเป็นข้าขึ้นแก่ต้าเฉียนต่อไป อีกทั้งยินดียกดินแดนของสองเผ่าหุนกู่และหมีเจียให้แก่ต้าเฉียน
“นี่คือสิ่งที่ตานฉวี่นำมาให้เจ้าหรือ?”
ฮ่องเต้เหวินเงยหน้าขึ้นถามอวิ๋นลี่
“พ่ะย่ะค่ะ!”
อวิ๋นลี่ทูลตอบ “ยามนี้คนรอบกายฉินผู่ล้วนเป็นคนของซู่จ้าน ตานฉวี่ไม่อยากเห็นอำนาจของซีฉวีตกอยู่ในมือซู่จ้าน จึงเสี่ยงนำเสื้อเลือดตัวนี้มามอบให้กระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ!”
“แม้แต่คณะทูตซีฉวีในยามนี้ก็แทบทั้งหมดเป็นคนของซู่จ้าน!”
“หากมิใช่เพราะเสด็จพ่อทรงมองการณ์ไกล ให้กระหม่อมเชิญตานฉวี่มาร่วมงานเลี้ยงในครอบครัว เขาก็คงหลบสายตาคนเหล่านั้นแล้วนำเสื้อเลือดตัวนี้มามอบให้กระหม่อมไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ”
ขณะกล่าว อวิ๋นลี่ก็ทอดสายตาเลื่อมใสไปยังฮ่องเต้เหวิน
ฮ่องเต้เหวินหาได้ใส่ใจคำเยินยอของอวิ๋นลี่ไม่ เพียงแย้มพระสรวลแล้วถามว่า “เจ้ารับปากเขาแล้วหรือ?”