เสิ่นลั่วเยี่ยนกับเมี่ยวอินต่างมองตู้กุยหยวนด้วยสีหน้าพิกล
นี่ไม่เหมือนนิสัยของตู้กุยหยวนเอาเสียเลย!
“แน่ใจหรือว่าไม่ได้พูดผิด?”
เสิ่นลั่วเยี่ยนจ้องตู้กุยหยวนอยู่นาน
นางถึงกับสงสัยว่าตู้กุยหยวนถูกผู้อื่นปลอมตัวมาใช่หรือไม่
ตู้กุยหยวนหัวเราะหึ ๆ แล้วตอบว่า “ข้าน้อยมาหาองค์ชายเพื่อพนันด้วยจริง ๆ”
“เจ้าจะพนันอะไรกับข้า?”
อวิ๋นเจิงประหลาดใจไม่น้อย
ตู้กุยหยวนหัวเราะหึ ๆ ก่อนถามว่า “องค์ชายทรงทราบหรือไม่ว่าเป่ยหวนจะบุกเมื่อใด?”
“ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร!”
อวิ๋นเจิงยักไหล่ “คนของเรายังไม่ได้นำข่าวกลับมาไม่ใช่หรือ?”
ตู้กุยหยวนยิ้มน้อย ๆ กล่าวอย่างมั่นใจว่า “ข้าน้อยทราบ!”
“เจ้ารู้?”
อวิ๋นเจิงถามอย่างสนใจ “เจ้ารู้ได้อย่างไร?”
เสิ่นลั่วเยี่ยนกับเมี่ยวอินต่างมองตู้กุยหยวนด้วยความประหลาดใจ
พวกนางรู้ว่าเป่ยหวนต้องบุกมาแน่
ทั้งยังคาดเดาทิศทางที่เป่ยหวนจะบุกได้แล้ว
แต่เรื่องเวลาที่เป่ยหวนจะบุกนั้น พวกนางคาดเดาไม่ได้จริง ๆ
เรื่องนี้เดิมทีก็ไม่ใช่สิ่งที่พวกนางจะควบคุมได้
ทำได้เพียงหาทางสืบข่าวให้รู้ล่วงหน้าให้มากที่สุด
ตู้กุยหยวนยิ้มกล่าวว่า “ข้าน้อยจะบอกองค์ชายภายหลัง”
“เช่นนั้นเจ้าคิดจะเอาเวลาที่เป่ยหวนบุกมาพนันกับข้าหรือ?”
อวิ๋นเจิงเข้าใจแผนการของตู้กุยหยวนแล้ว
“ถูกต้อง!”
ตู้กุยหยวนพยักหน้า “ข้าน้อยคาดว่าเป่ยหวนจะบุกภายในสามวัน!”
“เช่นนั้นหรือ?”
อวิ๋นเจิงมองเขาอย่างสนใจ ก่อนถามพลางยิ้มละไมว่า “เจ้าจะพนันอย่างไร?”
ตู้กุยหยวนกล่าวว่า “หากข้าน้อยคาดการณ์ถูกต้อง ข้าน้อยอยากขอสิทธิพิเศษจากองค์ชายสักข้อ”