ห้าวันต่อมา
อวิ๋นเจิงและคณะยังคงมุ่งหน้าไปยังค่ายใหญ่ภูเขาเยี่ยนหุย
หากนับจากความเร็วในยามนี้ พวกเขาคงต้องใช้เวลาอีกประมาณห้าถึงหกวันจึงจะไปถึงค่ายใหญ่ภูเขาเยี่ยนหุย
ทว่าเมื่อไปถึงค่ายใหญ่ภูเขาเยี่ยนหุยแล้ว การเดินทางช่วงต่อจากนั้นก็จะรวดเร็วขึ้น
ถึงเวลานั้น จำนวนคนจะน้อยลง อีกทั้งตลอดเส้นทางยังมีสถานที่ให้เสบียง ความเร็วในการเดินทางย่อมเร็วกว่าบัดนี้มาก
ขณะที่อวิ๋นเจิงกับคณะกำลังมุ่งหน้าไปยังค่ายใหญ่ภูเขาเยี่ยนหุย หน่วยสอดแนมที่อยู่ด้านหน้าก็พาทหารส่งข่าวหลายคนวิ่งเข้ามาอย่างเร่งร้อน
เมื่อทหารส่งข่าวมาถึงเบื้องหน้าฮ่องเต้เหวินและคนอื่น ๆ พวกเขาก็คำนับก่อน จากนั้นจึงนำจดหมายด่วนที่เย่จื่อส่งคนมามอบให้
จดหมายด่วน!
หัวใจอวิ๋นเจิงกระตุกวูบ เขารีบเปิดจดหมายออกดู
บัดซบเอ๊ย ขออย่าให้ซั่วเป่ยเกิดเรื่องขึ้นเป็นอันขาด!
อวิ๋นเจิงภาวนาอยู่ในใจเงียบ ๆ
เขากำลังคิดจะหยุดพักรบ ยุติศึกสงคราม แล้วพัฒนาความเป็นอยู่ของราษฎรอย่างสงบสุข!
หากเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นในยามนี้ คงเป็นเรื่องชวนให้ปวดหัวแท้ ๆ
อวิ๋นเจิงอ่านเนื้อหาในจดหมายอย่างละเอียดด้วยใจที่กระวนกระวาย
คนที่ออกทะเลกลับมาแล้ว!
มีเรือสามลำ แต่กลับมาเพียงลำเดียว!
เรืออีกสองลำ ลำหนึ่งชนหินโสโครก อีกลำถูกคลื่นลมซัดจนพลิกคว่ำ คนบนเรือทั้งหมดจมทะเลเสียชีวิต
เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้ หัวใจอวิ๋นเจิงพลันบีบรัด
แท้จริงแล้วผลลัพธ์เช่นนี้มิใช่เรื่องน่าประหลาดใจ
ตั้งแต่ส่งคนออกทะเล เขาก็เตรียมใจไว้แล้ว
แต่เมื่อได้รับรู้ผลลัพธ์นี้จริง ๆ ในใจก็ยังเจ็บแปลบอยู่บ้าง
อวิ๋นเจิงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วอ่านต่อ