ตำหนักรัชทายาท ห้องคุมขังชั้นใน
เพียะ!
เพียะ!
อวิ๋นลี่ฟาดแส้ใส่นักโทษคนหนึ่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า นักโทษผู้นี้กำลังจะถูกประหารด้วยการตัดศีรษะหลังพ้นฤดูสารท
บนใบหน้าของนักโทษยังแปะภาพวาดไว้ภาพหนึ่ง
ใบหน้าในภาพวาดนั้นเห็นได้ชัดว่าเป็นใบหน้าของอวิ๋นเจิง
ลิ้นของนักโทษถูกตัดไปนานแล้ว จึงไม่อาจพูดได้ ทำได้เพียงส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวด
เมื่อได้ยินเสียงร้องอันแสนทรมานของนักโทษ เพลิงโทสะในใจอวิ๋นลี่จึงมอดลงบ้าง เขาทิ้งแส้ในมือลง ก่อนเดินหน้าดำออกจากห้องคุมขัง
เหล่าลิ่วสารเลวนั่น!
กล้าพากำลังทหารบุกค่ายใหญ่หลูหลิน ทั้งยังลงโทษโบยหยวนฉงกับบุตรชาย!
นี่ไม่ต่างจากตบหน้าราชสำนักและตบหน้าตนเองชัด ๆ!
หยวนฉงกับบุตรชายก็เป็นพวกไร้ประโยชน์!
ยืนมองอวิ๋นเจิงบุกค่ายอยู่ต่อหน้าต่อตา ทั้งที่อวิ๋นเจิงยื่นศีรษะมาให้ถึงที่แล้ว พวกเขากลับไม่กล้าลงมือจับกุม!
ราชสำนักเลี้ยงคนไร้ประโยชน์สองคนนี้ไว้ได้อย่างไร?
อวิ๋นลี่ก่นด่าอยู่ในใจพลางเดินหน้าดำออกไป
ครั้นก้าวออกจากห้องคุมขัง สีหน้าของอวิ๋นลี่ก็กลับเป็นปกติอย่างรวดเร็ว
เขารู้ดีว่าในตำแหน่งเช่นตน ต้องไม่แสดงอารมณ์ให้ผู้ใดเห็น
ทว่าไม่ระบายเพลิงโทสะในใจออกมาสักครั้ง เขาก็แทบจะทนไม่ไหว
หากไม่ระบายโทสะออกมา ช้าก็เร็วคงถูกเจ้าสารเลวนั่นทำให้โกรธตาย!
เมื่อเห็นอวิ๋นลี่ ขันทีที่เฝ้าอยู่ด้านนอกห้องคุมขังก็รีบรายงานว่า “กราบทูลรัชทายาท จิ้งกั๋วกงและท่านอื่น ๆ มาถึงแล้ว กำลังรออยู่ที่ตำหนักข้างพ่ะย่ะค่ะ”
อวิ๋นลี่ได้ยินดังนั้นก็ออกเดินไปยังตำหนักข้าง
ไม่นานนัก อวิ๋นลี่ก็มาถึงตำหนักข้าง
“กระหม่อมทั้งหลายคารวะรัชทายาทพ่ะย่ะค่ะ!”
เมื่อเห็นอวิ๋นลี่ สวีฉือฝู่และคนอื่น ๆ ต่างคำนับ