จดหมายฉบับนี้ไม่ได้มีเนื้อหาซับซ้อนนัก
ฮ่องเต้เหวินเขียนไว้ในจดหมายว่า รัชทายาทอวิ๋นลี่จะจัดทหารชั้นยอดสามพันนายจากฟู่โจวคุ้มกันจางซวีกลับเมืองหลวง
แม้จะไปถึงเมืองหลวงแล้ว ก็จะจัดคนคอยคุ้มกันจางซวีเป็นพิเศษ ให้อวิ๋นเจิงไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยของจางซวี
เห็นได้ชัดว่าเจ้าสามถูกตาเฒ่านี่หลอกอีกแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าสามยังเป็นพวกที่ถูกหลอกแล้วยังช่วยนับเงินให้เขาอีกด้วย
นอกจากนี้ ฮ่องเต้เหวินยังกล่าวถึงเรื่องบรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทรายไว้ในจดหมาย
ฮ่องเต้เหวินบอกให้อวิ๋นเจิงวางใจรับมือกองทัพพันธมิตรสามแคว้น ส่วนทางบรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทรายนั้น ขณะนี้มีจ้าวจี๋คอยจับตาดูอยู่
ทว่า หากทหารรักษาการณ์ทางตะวันตกเฉียงเหนือไม่อาจต้านทานไหว ฮ่องเต้เหวินหวังให้อวิ๋นเจิงตีฉิวฉือให้แตก แล้วเคลื่อนทัพจากฉิวฉือไปคุกคามบรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทราย เพื่อแบ่งเบาแรงกดดันของทหารรักษาการณ์ทางตะวันตกเฉียงเหนือ
แน่นอน นี่เป็นเพียงความคิดของฮ่องเต้เหวิน
ส่วนจะดำเนินการอย่างไรนั้น ยังต้องดูสถานการณ์ทางฝั่งอวิ๋นเจิง
แต่หากทหารรักษาการณ์ทางตะวันตกเฉียงเหนือพ่ายแพ้ ทัพเป่ยฝู่จำเป็นต้องส่งกำลังไปช่วย
ท่าทีของฮ่องเต้เหวินในเรื่องนี้แข็งกร้าวยิ่งนัก ไม่มีช่องให้ต่อรองแม้แต่น้อย
ท้ายจดหมายฉบับนี้ ฮ่องเต้เหวินยังโยนระเบิดลูกใหญ่ใส่อวิ๋นเจิงอีกลูก
ผู้ที่ชักนำเกาซื่อเจินให้นำคนมาร้องทุกข์ที่ซั่วเป่ย ก็คือฮ่องเต้เหวิน!
ส่วนเหตุใดฮ่องเต้เหวินจึงทำเช่นนี้ เขาไม่ได้กล่าวไว้ เพียงทิ้งคำสี่คำให้อวิ๋นเจิงว่า จงตริตรองเอาเอง!
หลังอ่านเนื้อหาในจดหมายจบ เย่จื่อกับเมี่ยวอินก็นิ่งงันไปเนิ่นนาน