เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ อวิ๋นเจิงก็จนใจอยู่ไม่น้อย
ระหว่างชิงอี้กับโหลวชงยังมีทางเล็ก ๆ สายหนึ่ง
ทางตะวันตกเฉียงเหนือของชิงอี้ ราวสี่สิบถึงห้าสิบลี้ มีหุบเขาแห่งหนึ่งอยู่ในแนวเขา ทางเล็ก ๆ สายนั้นพาดผ่านหุบเขาพอดี
ขอเพียงยึดปากทางด้านบนของหุบเขาไว้ได้ เส้นทางที่พวกเขาจะใช้บุกชิงอี้จากทางเล็ก ๆ ก็แทบถูกปิดตาย
ทว่าผลกลับกลายเป็นว่า เขาก่อเรื่องใหญ่โตทางใต้ของโหลวชงถึงเพียงนั้น กองทัพศัตรูกลับไม่ส่งคนไปเฝ้าหุบเขาเลย
ทำเอาเขาอดคิดไม่ได้ว่าชิวซานจวินกับเหล่าแม่ทัพใต้บัญชาของเขาเป็นพวกไร้ความสามารถหรืออย่างไร
หลุมพรางขุดเตรียมไว้แล้วแท้ ๆ แต่อีกฝ่ายกลับรับมือทุกสถานการณ์โดยไม่เปลี่ยนแปลงแผน ทำให้เขาเสียแรงเปล่า ชวนให้หงุดหงิดอยู่บ้าง
พอได้ฟังคำของอวิ๋นเจิง เหล่าแม่ทัพก็เริ่มกระตือรือร้นขึ้นมาทันที
ชิงอี้มีกำลังทหารเพียงเท่านี้หรือ?
หากเป็นเช่นนั้น การตีชิงอี้ก็ย่อมง่ายกว่าการตีลู่อี้ฝู่มาก!
“ท่านอ๋อง พวกเราลวงโจมตีลู่อี้ฝู่ แล้วอ้อมผ่านลู่อี้ฝู่ไปจู่โจมชิงอี้อย่างรวดเร็วได้พ่ะย่ะค่ะ!”
“ใช่แล้ว ยังส่งคนไปลวงโจมตีชิงอี้ทางเส้นเล็ก ๆ ก่อนก็ได้ จะได้ล่อกำลังพลของชิงอี้ออกมาอีกส่วนหนึ่ง!”
“ชิงอี้มีกำลังพลเพียงเท่านี้ ขอเพียงพวกเราระเบิดประตูเมืองชิงอี้จนแตก การยึดชิงอี้ก็น่าจะง่ายดายพ่ะย่ะค่ะ!”
“พวกเรายังทำให้ศัตรูเข้าใจผิดได้ว่ากำลังพลที่โหลวชงว่างเปล่า พอพวกเรายึดชิงอี้ได้ ก็ส่งทหารไปตีโหลวชง ตัดเส้นทางถอยของพวกเขาเสียเลย...”
ชั่วขณะนั้น สายตาของทุกคนต่างหันไปยังชิงอี้
ชิงอี้เป็นสถานที่ที่สามารถใช้วางแผนได้มากมาย
พวกเขาเป็นกองทัพม้าเป็นหลัก จึงต้องใช้ข้อได้เปรียบของทหารม้าให้เต็มที่