การปรากฏตัวของทหารม้าเผ่าหมานทำให้สถานการณ์ในสนามรบพลิกผันไปโดยสิ้นเชิง
บัดนี้ อวิ๋นเจิงคิดเพียงจะผลักทหารม้าของบรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทรายไปไว้เบื้องหลัง ให้คนจากเผ่าเหล่านั้นสู้ตายกับทหารม้าเผ่าหมาน รอจนทั้งสองฝ่ายเข่นฆ่ากันจนบอบช้ำแล้ว ค่อยกำจัดทหารม้าเผ่าหมานและทหารม้าจากบรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทรายให้สิ้นซากในคราเดียว
ทหารที่อยู่ข้างกายอวิ๋นเจิงชูธงแม่ทัพของเขาขึ้นสูง แล้วติดตามเขาบุกทะลวงไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง
“บุก! ทั้งกองทัพบุก!”
ทหารข้างกายอวิ๋นเจิงตะโกนกึกก้องพร้อมกัน พลางรวบรวมกำลังจากกองต่าง ๆ เข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง
เมื่อธงแม่ทัพของอวิ๋นเจิงเคลื่อนไปทั่วสนามรบ ทหารจากกองต่าง ๆ ก็เริ่มรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว
ทว่า ขณะที่อวิ๋นเจิงนำทัพรบพลางถอยพลาง ฝุ่นผงผืนใหญ่กลับตลบขึ้นที่ปากทางเข้าหุบเขา
เมื่อเห็นฝุ่นฟุ้งกระจาย อวิ๋นเจิงก็ลอบร้องในใจว่าแย่แล้ว
อวี๋ซื่อจงนำทัพบุกมาแล้ว!
ตามปกติแล้ว การที่อวี๋ซื่อจงบุกมาถือเป็นเรื่องดี
แต่ยามนี้ เมื่ออวี๋ซื่อจงนำทัพบุกเข้ามา ภายในหุบเขาก็จะยิ่งแออัด
พวกเขายังบุกออกจากหุบเขาไม่พ้น ทหารม้าเผ่าหมานก็ต้องบุกมาถึงแล้วแน่!
ให้ตายสิ!
พวกเขามาได้ผิดเวลาเสียจริง!
ถอยต่อไปไม่ได้แล้ว!
หากถอยต่อ ทุกคนจะติดขัดอยู่รวมกัน เมื่อทหารม้าเผ่าหมานบุกเข้ามา พวกเขาย่อมสูญเสียหนักยิ่งกว่าเดิม
อวิ๋นเจิงครุ่นคิดอย่างสุขุมอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตะโกนก้อง “เสิ่นควน จงนำทัพบุกไปข้างหน้าต่อทันที ตามหาอวี๋ซื่อจง แล้วสั่งให้เขามารวมพลกับทัพข้าโดยเร็ว!”
“รับบัญชา!”
เสิ่นควนตะโกนตอบ ก่อนนำทหารม้าหลายร้อยนายควบออกไปทันที