นครหลวงซีฉวี
เมื่อเสียงแตรศึกของต้าเฉียนดังขึ้น ข่าวสารนับไม่ถ้วนก็ถูกส่งมาถึงมือฉินผู่ทุกวัน
ทว่าจนบัดนี้ ฉินผู่ยังไม่ได้รับข่าวดีแม้แต่ข่าวเดียว
กองทัพต้าเฉียนทั้งห้าสายเปิดศึกโจมตีซีฉวีพร้อมกัน
เพียงไม่กี่วัน ดินแดนทางเหนือทั้งหมดก็ตกอยู่ในมือข้าศึก
ผลลัพธ์เช่นนี้ไม่ได้เหนือความคาดหมายของฉินผู่แม้แต่น้อย
ในเมื่อเขาเลือกถอนกำลังเข้ามาตั้งรับ ก็ต้องยอมรับผลที่ตามมา
แต่การเสียก้งปู้ไปนั้น เป็นสิ่งที่เขายอมรับไม่ได้
เดิมทีเขาคิดว่าก้งปู้น่าจะต้านทานได้อย่างน้อยสิบวัน
ทว่าความเป็นจริงกลับตบหน้าเขาอย่างจัง
การเสียก้งปู้ไปส่งผลให้กองทัพที่อยู่อีกฟากของแม่น้ำเกอหม่าเผชิญภัยคุกคามร้ายแรง
กองทัพที่อยู่อีกฟากของแม่น้ำเกอหม่าคือหนึ่งในสองกำลังหลักที่สำคัญที่สุดของซีฉวี!
แม้ซีฉวีจะกล่าวอ้างอยู่เสมอว่ามีกองทัพห้าหกแสนนาย แต่เขารู้ดีที่สุดว่ากองทัพหลักที่แท้จริงมีอยู่เท่าใด
บัดนี้ นอกเหนือจากกองทัพอีกฟากแม่น้ำเกอหม่าแล้ว ก็เหลือเพียงกำลังสี่หมื่นนายที่ก่อนหน้านี้ใช้ป้องกันเผ่าซาเจีย กับกำลังอีกสี่หมื่นนายที่พิทักษ์นครหลวง ซึ่งนับเป็นกองทัพหลักอย่างแท้จริง
เพื่อไปช่วยก้งปู้ เขาส่งกำลังสี่หมื่นนายที่พิทักษ์นครหลวงออกไปแล้วสามหมื่น
กำลังที่เหลืออยู่หนึ่งหมื่นนายนี้ คือกำลังสุดท้ายของนครหลวง
บัดนี้ กองทัพข้าศึกสองสายซึ่งมีกำลังเกือบหนึ่งแสนนายกำลังรุกมาทางนครหลวง หากกำลังสี่หมื่นนายที่ภูเขากาตั่วต้านทานกองทัพแสนนายนี้ไม่ไหว นครหลวงก็จะถูกข้าศึกปิดล้อม!
ทว่าให้หวังว่ากำลังสี่หมื่นนายจะต้านทหารกล้าศึกที่ผ่านศึกมานับร้อยได้ ดูจะไม่สมจริงนัก
จะทำอย่างไรดี?
ยามนี้ควรทำอย่างไรดี?
ฉินผู่ร้อนใจจนเดินวนไปมา ภายในใจเต็มไปด้วยความเสียใจ
เขาควรฟังคำแนะนำของซู่จ้าน ถอนทัพที่อยู่อีกฟากแม่น้ำเกอหม่ากลับมาเสียตั้งแต่แรก!