เมืองหู่โข่ว
เกาเฉวียนค่อย ๆ ฟื้นคืนจากความกระวนกระวายในช่วงแรก
หลายวันมานี้ เกาเฉวียนกลับมาสงบนิ่งดังเดิมแล้ว
พวกเขายังไม่พ่ายแพ้!
หู่โข่วยังมีกองทหารชั้นยอดหนึ่งหมื่นแปดพันนาย กับชายฉกรรจ์อีกหนึ่งหมื่นสองพันคน
แม้กองทัพศัตรูที่ประจำอยู่ผิงจี๋จะอ้างว่ามีถึงห้าหมื่นนาย แต่คาดว่ากำลังพลจริงคงมีเพียงสองถึงสามหมื่นเท่านั้น
ความต่างด้านกำลังทหารระหว่างทั้งสองฝ่ายยังไม่มากนัก
หากเปิดศึกเต็มกำลัง พวกเขายังมีโอกาสเอาชนะกองทัพศัตรูได้
กองทัพศัตรูไม่กล้าโจมตีหู่โข่วเสียที ย่อมกำลังมองหาโอกาสที่ดีกว่าอยู่เป็นแน่
เกาเฉวียนเป็นแม่ทัพมาหลายปี ย่อมรู้ดีว่ายิ่งเป็นเวลาเช่นนี้ ก็ยิ่งต้องสงบใจ
ยามนี้พวกเขาไม่อาจบุ่มบ่ามเคลื่อนไหว
มิฉะนั้น หากเปิดช่องให้ศัตรูฉวยโอกาส พวกเขาจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่อาจกอบกู้ได้
กำลังพลเพียงน้อยนิดในมือเขานับเป็นกองทัพชั้นยอดที่สุดของราชวงศ์หลีแล้ว
หากกองทัพในมือเขาสูญสิ้น ราชวงศ์หลีก็หมดหวังอย่างแท้จริง
ขณะที่เกาเฉวียนก้มหน้าครุ่นคิดอย่างหนัก องครักษ์คนหนึ่งก็พาหน่วยสอดแนมเข้ามาอย่างเร่งร้อน
“เรียนท่านแม่ทัพ พบกองทหารม้าศัตรูจำนวนมากใกล้เหรินเต๋อ! ในจำนวนนั้นยังมีทหารม้าหุ้มเกราะหนักไม่น้อย!”
ทันทีที่หน่วยสอดแนมเข้ามา ก็รีบรายงานข่าวด่วนแก่เกาเฉวียน
เหรินเต๋อหรือ?
สีหน้าเกาเฉวียนแปรเปลี่ยนเล็กน้อย เขาลุกขึ้นเดินไปยังแผนที่ทันที
เมื่อมองแผนที่ตรงหน้า หัวใจของเกาเฉวียนพลันกระตุกวูบ
ตุ้ยโส่ว!
กองทัพศัตรูคิดบุกโจมตีเหรินเต๋อโดยไม่ทันตั้งตัว แล้วคุกคามตุ้ยโส่ว!
หรือไม่ก็อ้อมตุ้ยโส่วไปโจมตีเมืองหงเต๋อโดยตรง แล้วรุกประชิดเมืองหลวง!