หืม?
อวิ๋นเจิงพลันเกิดความสงสัยขึ้นมา
เมื่อถูกอวิ๋นเจิงซักไซ้ ก้งต๋าจ้านจึงเล่าความจริงออกมา
ก้งต๋าจ้านชื่นชอบสุราจริง
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสุราชั้นเลิศหายากอย่างจางกงจุ้ย
แต่ถึงจะชอบดื่มสุรา เขาก็ยังมิได้ถึงขั้นต้องอาศัยสุราดับทุกข์อยู่ทุกวี่วัน
เขารู้ดีถึงสถานการณ์ของตน และลอบวางแผนอยู่ตลอด
ที่ดื่มจนเมามายไร้สติอยู่ในวังทุกวัน ก็เพื่อทำให้ซังเจี๋ยตายใจ ให้เข้าใจว่าเขาสิ้นความคิดต่อต้านแล้ว เอาแต่หมกมุ่นในสุราและสตรี
คนที่กำลังเมามายไร้สติอยู่ในวังยามนี้ เป็นเพียงตัวแทนของเขา
เพราะยามที่เขาดื่มจนเมามายนั้นล้วนอยู่ในตำหนักบรรทม
แม้แต่สายสืบของซังเจี๋ยก็ไม่มีทางเข้าไปในตำหนักบรรทมเพื่อจับตาดูเขาได้
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงหลบสายตาสายสืบของซังเจี๋ย แล้วมาพบอวิ๋นเจิงอย่างลับ ๆ ที่นี่ได้
ส่วนที่แต่งกายเช่นนี้ ก็เพื่ออำพรางตัวตามที่อวิ๋นเจิงคาดเดาไว้
“ท่านอ๋องใช้กลลวงลวงฟ้าอำพรางทะเลได้อย่างแยบยลจริง ๆ!”
อวิ๋นเจิงชื่นชมพลางยกนิ้วหัวแม่มือให้ก้งต๋าจ้าน
ก้งต๋าจ้านผู้นี้ มิได้เรียบง่ายดังข่าวลือเลย!
ก่อนหน้านี้เขายังคิดจริง ๆ ว่าก้งต๋าจ้านเป็นนักดื่มตัวยง
ใครจะคิดว่าก้งต๋าจ้านจงใจทำเช่นนั้น!
ก้งต๋าจ้านหัวเราะเบา ๆ “ท่านอ๋องกล่าวเกินไปแล้ว นี่เป็นแผนของพระมเหสีของข้า หรือก็คือมารดาของจัวหม่า ช่วยคิดให้ข้า”
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้!”
อวิ๋นเจิงกล่าวอย่างประหลาดใจ “พระมเหสีทรงเฉลียวฉลาดถึงเพียงนี้ ท่านอ๋องช่างมีวาสนานัก!”
“เฮ้อ...”
ก้งต๋าจ้านถอนหายใจยาว “ข้าไม่ปิดบังท่านอ๋อง คนที่ข้ายังไว้วางใจได้รอบกายมีไม่มากแล้ว ครั้งนี้ข้ามาพบท่านอ๋องก็เสี่ยงไม่น้อย...”