เป็นไปตามคาด การที่อวิ๋นเจิงเข้ามาแล้วเปลี่ยนตัวแม่ทัพนายกองเดิมทันที ทำให้ผู้คนจำนวนไม่น้อยไม่พอใจ
อวิ๋นเจิงเพิ่งมาถึงค่ายทหาร ก็มีแม่ทัพนายกองทั้งใหญ่เล็กกว่าสิบคนมาหา
“ท่านอ๋อง พวกข้าล้วนได้รับคำสั่งจากแม่ทัพฮั่วให้มาประจำตำแหน่งในค่าย ต่อให้ท่านอ๋องทรงมีฐานันดรสูงส่ง ก็ไม่มีสิทธิ์ปลดพวกข้าโดยพลการ!”
“หากพวกข้ากระทำความผิด ท่านอ๋องจะปลดพวกข้าก็ได้ พวกข้าไม่มีคำคัดค้านแม้แต่น้อย!”
“การกระทำของท่านอ๋อง พวกข้าไม่อาจยอมรับได้จริง ๆ!”
“หากท่านอ๋องยังยืนกราน พวกข้าก็คงต้องขอให้แม่ทัพฮั่วช่วยคืนความเป็นธรรมให้แล้ว!”
“ใช่ ขอแม่ทัพฮั่วช่วยคืนความเป็นธรรมให้พวกข้า...”
ทุกคนเดือดดาลจนควบคุมอารมณ์แทบไม่อยู่ ถึงกับไม่คำนึงถึงฐานะของอวิ๋นเจิงอีกต่อไป พากันล้อมเขาเพื่อทวงถามเหตุผล
เป็นอ๋องแล้วอย่างไร?
เมื่อเข้ามาอยู่ในกองทัพ เขาก็เป็นเพียงแม่ทัพขั้นสี่เท่านั้น!
เขาเพิ่งมาถึงก็ปลดแม่ทัพนายกองเดิมอย่างพวกเขาออกทั้งหมดโดยไม่ถามสาเหตุ หากเป็นใครก็คงไม่อาจทำใจยอมรับได้!
“บังอาจ!”
เกาเหอตวาดลั่น ใบหน้าเย็นเยียบจับจ้องทุกคน “ผู้ใดมอบความกล้าให้พวกเจ้า ถึงได้กล้ากำเริบเสิบสานต่อหน้าท่านอ๋อง?”
ทุกคนถูกเสียงตวาดของเกาเหอข่มขวัญ จึงค่อย ๆ สงบลง
“ไม่เป็นไร! เปิ่นหวังเคยกล่าวไว้แล้วว่า ผู้ใดไม่พอใจ ก็มาแจ้งแก่เปิ่นหวังได้!”
อวิ๋นเจิงส่ายหน้าให้เกาเหอเบา ๆ ก่อนมองทุกคนอย่างไม่ใส่ใจ “พวกเจ้าไม่ต้องไปหาแม่ทัพฮั่วหรอก! ไปหาแม่ทัพใหญ่เว่ยโดยตรงเถิด! พอดีเปิ่นหวังก็อยากสนทนากับแม่ทัพใหญ่เว่ยอยู่เหมือนกัน!”