ภายในหุบเขา เปลวเพลิงใหญ่ค่อย ๆ มอดดับลง
หลังจากทนทุกข์ทรมานมาหลายวัน ในที่สุดเจียเหยากับพวกก็เก็บเกี่ยวผลแห่งชัยชนะได้สำเร็จ
สิ่งที่น่าเสียดายอยู่บ้างก็คือ พวกเขาระดมยิงธนูออกไปพร้อมกัน ทำให้ม้าศึกของข้าศึกได้รับบาดเจ็บไปไม่น้อย
ยังมีม้าศึกอีกบางส่วนที่ถูกไฟคลอกจนบาดเจ็บหรือตาย
แม้พวกเขาจะกำจัดข้าศึกไปได้จำนวนมาก ทั้งยังเสียหายเพียงเล็กน้อย แต่ก็ยึดม้าศึกที่ยังสมบูรณ์มาได้ไม่มากนัก
อย่างไรก็ตาม เจียเหยาทำตามคำมั่น ให้เหล่าทหารได้กินเนื้อม้าหอมกรุ่นจนอิ่มหนำ
“ฮูหยินเจียเหยา กินอะไรสักหน่อยก่อนเถิด”
หลี่กู้ยื่นเนื้อม้าย่างที่นำมาให้เจียเหยา แววตาเปี่ยมไปด้วยความเลื่อมใส
เขาเพิ่งเข้าร่วมกองทหารองครักษ์ของอวิ๋นเจิง หลังจากอวิ๋นเจิงเอาชนะเป่ยหวนได้
เขาเคยได้ยินผู้คนเล่าว่า ศึกแรกของอวิ๋นเจิงหลังไปถึงซั่วเป่ย คือการเผาทหารม้าเป่ยหวนที่หุบเขาเลี่ยเฟิง จัดการกำลังพลและม้าศึกของเป่ยหวนไปได้มากมายด้วยความสูญเสียเพียงน้อยนิด
ไม่คิดเลยว่า วันนี้เจียเหยาจะจำลองศึกครั้งนั้นของอวิ๋นเจิงขึ้นมาอีกครั้ง
ทั้งยังจัดการทหารม้าข้าศึกไปได้จำนวนมาก ด้วยความสูญเสียเพียงน้อยนิดเช่นเดียวกัน
เพียงแต่ครั้งก่อน เจียเหยาเป็นฝ่ายพ่ายแพ้
แต่ครานี้ นางเป็นผู้ชนะ!
เจียเหยารับเนื้อม้าย่างจากหลี่กู้
เห็นได้ว่าเนื้อม้าชิ้นนี้ผ่านการจัดการมาอย่างพิถีพิถัน
ส่วนที่ไหม้เกรียมด้านบนถูกเฉือนออกไปหมดแล้ว
เจียเหยากัดเนื้อม้าคำหนึ่ง เคี้ยวลวก ๆ สองสามทีแล้วกลืนลงไป ก่อนสั่งหลี่กู้ “บอกทุกคนให้รีบกินให้อิ่ม แล้วค่อยย่างเนื้อสุกติดตัวไปอีกหน่อย!”