เมื่อได้รับคำรับรองจากอวิ๋นเจิง หหลานฮว่าจึงอ้ำอึ้งเล่าความจริงออกมา
เพราะอวิ๋นเจิงส่งหนังสือกล่าวโทษต่อราชสำนัก อู๋เต้ากับพวกจึงคิดว่าอวิ๋นเจิงกำลังจะเปิดศึกกับราชสำนักในไม่ช้า
อู๋เต้ากลัวว่าภัยสงครามจะลุกลามมาถึง จึงตัดสินใจพาครอบครัวทั้งหมดไปซั่วฟางเพื่อพึ่งพาอู๋ชิงหยาง
ทว่าพวกเขาข้ามด่านเป่ยลู่มาแล้ว กลับได้ยินจากพ่อค้าที่เดินทางมาจากด่านในว่า อวิ๋นเจิงกับราชสำนักมิได้เปิดศึกกัน
ยิ่งไปกว่านั้น ดูเหมือนอวิ๋นเจิงจะช่วยราชสำนักจับตัวขุนนางชั่วได้จริง ๆ
ได้ยินว่า มีคนจงใจยุแยงความสัมพันธ์ระหว่างราชสำนักกับอวิ๋นเจิง หวังให้อวิ๋นเจิงทำสงครามกับราชสำนัก
ภายหลังอวิ๋นเจิงกับราชสำนักร่วมมือกันจับคนผู้นั้นได้ ผู้คนในเมืองหลวงจำนวนมากถึงกับต้องเสียหัวเพราะเรื่องนี้
ผลลัพธ์เช่นนี้เห็นได้ชัดว่าเกินความคาดหมายของอู๋เต้ากับพวก
เดิมทีพวกเขาคิดจะกลับจวีผิง แต่พอคิดดูแล้ว ไหน ๆ ก็ข้ามด่านเป่ยลู่มาแล้ว มิสู้ไปซั่วฟางเสียเลย!
จะได้ไม่ต้องเดินทางไป ๆ มา ๆ หากเกิดเรื่องทำนองนี้ขึ้นอีกในภายหน้า
เมื่อตัดสินใจแล้ว พวกเขาจึงเดินทางต่อไปยังซั่วฟาง และมาถึงเล่ออันเมื่อสิบกว่าวันก่อน
“ที่นี่คือเล่ออันหรือ?”
หหลานฮว่ามองเล่ออันเบื้องหน้า ดวงตาเบิกกว้างอย่างอดไม่ได้ “เล่ออันเพิ่งสร้างขึ้นเมื่อสองปีก่อนมิใช่หรือ?”
หหลานฮว่าแทบไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง
ระหว่างทางพวกเขาได้ยินคนพูดกันว่า บนเส้นทางจากด่านเป่ยลู่ไปซั่วฟางมีตำบลเล่ออาน
ได้ยินว่าชาวบ้านไม่น้อยในตำบลเล่ออานเป็นผู้ลี้ภัยจากอุทกภัยทางใต้เมื่อหลายปีก่อน