ภายในวังหลวง ฮ่องเต้เหวินกับอวิ๋นลี่กำลังตรวจดูรายงานด่วนทางทหารที่ส่งมาจากฟู่โจว
ทว่าทั้งสองเพียงกวาดตามองแวบเดียว ก็โยนรายงานทางทหารด่วนที่ว่านั่นทิ้งไปด้วยความเดือดดาล
อย่าว่าแต่อวิ๋นลี่เลย แม้แต่ฮ่องเต้เหวินก็ยังลอบด่าอวิ๋นเจิงไม่หยุดหย่อน
เจ้าลูกอกตัญญูผู้นี้ ชักจะเหลวไหลขึ้นทุกวัน
เรื่องไร้สาระอันใดก็ยังกล้าอ้างชื่อรายงานด่วนทางทหารส่งเข้ามาในเมืองหลวง
นี่เป็นครั้งที่สองแล้ว!
ถึงกับเห็นรายงานด่วนทางทหารเป็นเรื่องเล่นเสียได้!
คราวหน้าเจอเจ้าลูกอกตัญญูผู้นี้ จะต้องเตะให้หนักสักสองครั้ง!
“กราบทูลฝ่าบาท รัชทายาท กองกำลังของกระหม่อมถูกมือสังหารลอบโจมตีโดยไม่ทันตั้งตัวที่ถนนเหนือ…”
ในยามที่ฮ่องเต้เหวินกับอวิ๋นลี่ต่างลอบด่าอวิ๋นเจิงอยู่ในใจ เฉียวเยี่ยนเซียนก็ส่งคนกลับมารายงานข่าว
มือสังหารหลายสิบคนที่ร่วมลงมือลอบสังหารชุยเหวินจิ้งกับคนอื่น ๆ ส่วนใหญ่ถูกสังหารหรือถูกจับกุม
มีเพียงไม่กี่คนที่ฉวยโอกาสชุลมุนหลบหนีไปได้
คราวนี้การวางแผนของพวกเขารัดกุมอย่างยิ่ง
หากไม่ใช่เพราะคนส่งรายงานด่วนทางทหารบุกเข้ามาโดยไม่คาดคิด มือสังหารแทบไม่มีทางหลบหนีไปได้
นอกจากนี้ พวกเขายังพบหน้าไม้หนักแบบมาตรฐานจำนวนมากในที่เกิดเหตุลอบสังหาร
ขณะรายงาน คนที่กลับมารายงานยังน้อมนำหน้าไม้หนักที่พบในที่เกิดเหตุมาถวายด้วยความเคารพ
อวิ๋นลี่รับมาดู แววตาพลันฉายประกายเย็นเยียบ
เป็นหน้าไม้หนักแบบมาตรฐานจริงด้วย!
หน้าไม้หนักชนิดนี้มีได้จากเพียงสองแห่งเท่านั้น
ในกองทัพ หรือไม่ก็กองช่าง!
“มือของเจ้าลูกอกตัญญูผู้นี้ยื่นยาวเกินไปแล้ว!”