เมืองหู่โข่ว
เกาเฉวียนยืนอยู่บนกำแพงเมือง สายตาคมกริบทอดมองไปยังเบื้องหน้า
ทิศทางนั้นเป็นที่ตั้งค่ายใหญ่ของกองทัพศัตรู ห่างจากเมืองหู่โข่วเพียงเจ็ดถึงแปดลี้
เขาส่งคนไปสืบดูตั้งแต่แรกแล้ว ที่ตั้งค่ายของศัตรูได้เปรียบยิ่งนัก ทั้งสองด้านมีภูเขา แม้ไม่ใช่ภูเขาสูงใหญ่ แต่ก็ช่วยเกื้อหนุนชัยภูมิได้ไม่น้อย ห่างจากค่ายใหญ่ไม่ไกลยังมีลำธารสายเล็กซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำมี่ จึงไม่ต้องกังวลเรื่องแหล่งน้ำ
เมื่อวานนี้ ดูเหมือนศัตรูจะส่งกำลังเสริมมาทางนี้อีก
ยามนี้ กำลังพลของศัตรูในบริเวณนี้มีอย่างน้อยสองถึงสามหมื่นคน
อีกทั้งศัตรูยังมีกองทหารม้าจำนวนมาก
จำนวนทหารม้าของศัตรูมีมากกว่าพวกเขาอย่างเทียบไม่ติด
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังได้รับข่าวที่แน่ชัดว่า กองทหารรักษาเมืองเหรินเต๋อเปิดประตูเมืองยอมจำนน
เมืองเหรินเต๋อตกอยู่ในมือศัตรูแล้ว!
ยามนี้ เขาจะถอยก็ไม่ได้ จะไม่ถอยก็ไม่ได้
ศัตรูประชิดใต้กำแพงเมืองแล้ว อีกทั้งยังมีกองทหารม้าจำนวนมาก
หากถอยไปยังตุ้ยโส่วโดยไม่ไตร่ตรอง ทหารม้าของพวกเขายังพอว่า แต่ทหารราบย่อมถูกทหารม้าศัตรูบุกจู่โจมเป็นแน่
แต่หากไม่ถอย ตุ้ยโส่วเกรงว่าจะตกอยู่ในมือศัตรูในไม่ช้า
ถูกขนาบหน้าหลัง!
ในยามนี้ เกาเฉวียนรู้สึกเสียใจแล้ว!
แม่ทัพอยู่ห่างไกลจากเมืองหลวง ย่อมมีบางคราวที่ไม่ต้องทำตามพระบัญชา!
เขาไม่ควรรอพระบัญชาจากหวังชื่อเลย!
บัดนี้เขาได้รับอนุญาตจากหวังชื่อแล้วก็จริง
ทว่าพวกเขาพลาดช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดในการล่าถอยไปแล้ว
หากเขาถอยไปยังตุ้ยโส่วตั้งแต่หลายวันก่อน ขณะที่กองทัพศัตรูด้านหน้ายังไม่ได้รุกเข้ามา ยามนี้พวกเขาคงถอยไปถึงตุ้ยโส่วอย่างปลอดภัย และเขาก็คงไม่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากเช่นนี้