หลังออกจากเมืองหลวงต้าเฉียน ซู่จ้านและคณะก็เร่งเดินทางมุ่งหน้าสู่ซีฉวี
เขาร้อนใจอยากหาคนทดลองวิธีตีเหล็กกล้าลาย เพื่อสร้างอาวุธที่เหมาะมือให้ตนเอง
ซู่จ้านไม่เคยสงสัยในวิธีตีเหล็กกล้าลายนี้
นี่เป็นวิธีที่กู้ซิวมอบให้เขาด้วยมือตนเอง!
ยิ่งไปกว่านั้น บนนั้นยังประทับตราของกรมโยธาต้าเฉียนด้วย
เมื่อนึกถึงเจ้าคนเฒ่ากู้ซิว ซู่จ้านก็ลอบหัวเราะ
ปากกู้ซิวเอาแต่พูดว่าโลภเงิน ทว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงของเขา ซู่จ้านมองออกตั้งนานแล้ว
กู้ซิวเป็นพ่อตาของอวิ๋นลี่!
กู้ซิวจะต้องโลภเงินเพียงหนึ่งล้านตำลึงไปไย?
กู้ซิวคิดให้ซีฉวีได้วิธีตีเหล็กกล้าลายมา เพื่อยกระดับกำลังทหารของซีฉวี ให้ซีฉวีทำศึกกับอวิ๋นเจิงจนถึงที่สุด แล้วราชสำนักราชวงศ์ต้าเฉียนก็จะฉวยผลประโยชน์อยู่ฝ่ายเดียว!
เจ้าคนแก่ผู้นี้ช่างคิดฝันงดงามนัก!
เขาไม่กลัวหรือว่าตนจะนำเรื่องนี้ไปเปิดโปงในภายหลัง?
ถึงตอนนั้น ฮ่องเต้แห่งต้าเฉียนคงไม่ปล่อยกู้ซิวไว้กระมัง?
แต่เมื่อลองคิดดูให้ถี่ถ้วน ซู่จ้านก็ล้มเลิกความคิดนี้
ไม่แน่ว่าเรื่องนี้อาจเป็นอวิ๋นลี่สั่งให้กู้ซิวทำก็ได้!
พวกเขาคิดจะฉวยผลประโยชน์อยู่ฝ่ายเดียว ราชสำนักราชวงศ์ต้าเฉียนก็คิดเช่นเดียวกัน!
หากเขาหันไปเปิดโปงกู้ซิวเสียตอนนี้ มิเท่ากับทำลายข้อตกลงระหว่างตนกับอวิ๋นลี่หรือ?
บัดนี้มีความสัมพันธ์กับองค์หญิงหยางจินเป็นสายใย พวกเขาควรร่วมมือกับอวิ๋นลี่ให้ดี เพื่อจัดการอวิ๋นเจิงด้วยกัน!
ขอเพียงอวิ๋นเจิงตาย อวิ๋นลี่ก็เป็นเพียงตัวเล็ก ๆ ไม่ต้องหวั่นเกรง!
เมื่อเข้าสู่เขตซีฉวี ซู่จ้านก็พาคนมุ่งหน้าไปยังเมืองดินที่อยู่ใกล้ที่สุดทันที แล้วหาโรงตีเหล็กแห่งหนึ่ง