หลังจากเหม่อลอยไปชั่วครู่ อวิ๋นถิงก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
“น้องหก เจ้ามองให้ชัดเสียก่อน! อย่าได้แกล้งอ้างว่าชนะทั้งที่ยังไม่ชนะ”
อวิ๋นถิงไม่เชื่อแม้แต่น้อยว่าอวิ๋นเจิงจะได้ไพ่ชนะตั้งแต่เริ่ม
ไพ่ชนะตั้งแต่เริ่มจะได้มาง่ายดายปานนั้นที่ไหน?
เขาคิดจริง ๆ หรือว่าพอจะได้เป็นเจ้าบ่าวแล้ว โชคจะดีเหลือเกิน?
“ใช่แล้ว น้องหก มองให้ชัดเสียก่อน หากเจ้าอ้างว่าชนะทั้งที่ยังไม่ชนะ เจ้าต้องชดใช้ให้พวกเราสามคน!”
“อย่าหาว่าพวกเรารังแกเจ้าเลย เจ้าควรตรวจดูให้ดีอีกครั้ง”
องค์ชายรองกับองค์ชายห้าพลอยเอ่ยสนับสนุน
พวกเขาย่อมไม่เชื่อเช่นกันว่าอวิ๋นเจิงจะโชคดีถึงขั้นได้ไพ่ชนะตั้งแต่เริ่ม
อวิ๋นเจิงได้ยินดังนั้นก็ตรวจดูไพ่อีกครั้งอย่างว่าง่าย
จากนั้นเขาคว่ำไพ่ลงบนโต๊ะ “ข้าชนะตั้งแต่เริ่มจริง ๆ”
“ดี! ดี!”
อวิ๋นถิงหัวเราะเสียงดัง “ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็รอตรวจไพ่กันหลังจากนี้เถิด!”
กล่าวจบ อวิ๋นถิงก็เริ่มออกไพ่
ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังไม่เชื่อว่าอวิ๋นเจิงจะชนะตั้งแต่เริ่ม
ไม่นานนัก การเล่นไพ่รอบนี้ก็จบลง
ทั้งสามรีบร้อนตรวจไพ่ของอวิ๋นเจิง
ยิ่งดู สีหน้าของทั้งสามก็ยิ่งเขียวคล้ำ
ชนะตั้งแต่เริ่ม!
เขาได้ไพ่ชนะตั้งแต่เริ่มจริง ๆ หรือ?
เจ้าคนไร้ประโยชน์นี่ เหตุใดถึงโชคดีเช่นนี้?
ทั้งสามมอบเงินให้ด้วยใจริษยา พร้อมกับปลอบใจตนเองไม่หยุด
เขาก็แค่โชคดีชั่วคราวเท่านั้น!
อีกไม่นานก็ต้องคายเงินที่กินเข้าไปออกมาแน่
อวิ๋นเจิงรับเงินมาอย่างเบิกบาน ก่อนเริ่มเล่นรอบต่อไป ในใจกลับด่าทอเจ้าคนโง่ทั้งสาม
