หลังจากฮ่องเต้เหวินพักผ่อนอยู่สองวัน จึงเสด็จเข้าร่วมการประชุมขุนนางในท้องพระโรงอย่างเป็นทางการ
ทว่าฮ่องเต้เหวินยังคงทำตามธรรมเนียมเดิม โดยให้รัชทายาทอวิ๋นลี่เป็นผู้ดำเนินการประชุม ส่วนพระองค์ประทับบนบัลลังก์มังกรด้วยท่าทีชราภาพอ่อนแรง
หลังจากอวิ๋นลี่กล่าวเรื่องไร้สาระปะปนกันอยู่พักใหญ่ ในที่สุดก็เข้าสู่หัวข้อสำคัญของวันนี้
“ยามนี้ เหล่าลิ่วแห่งซั่วเป่ยกำลังเร่งสร้างเรือรบ ข้าเห็นว่าเขากำลังเตรียมการสำหรับยกทัพลงใต้ในภายหน้า ทุกท่านลองกล่าวมาเถิด ราชสำนักควรรับมืออย่างไร?”
เมื่อเผชิญคำถามของอวิ๋นลี่ ขุนนางหลายคนต่างลอบถอนหายใจ
แม้เรื่องนี้ยังไม่มีหลักฐานยืนยันอย่างครบถ้วน แต่เมื่อพิจารณาจากการกระทำต่าง ๆ ของอวิ๋นเจิง ก็เห็นเค้าลางได้อยู่
อวิ๋นเจิงต้องการช่างต่อเรือมากมายถึงเพียงนั้น หากมิใช่เพื่อสร้างเรือรบ แล้วจะเพื่อสิ่งใดได้อีก?
ส่วนจุดประสงค์ในการสร้างเรือรบนั้น ใครเล่าจะคาดเดาได้แน่ชัด?
“กราบทูลองค์รัชทายาท กระหม่อมได้ยินมาว่า องค์ชายหกอาศัยเรือรบที่ราชสำนักมอบให้ก่อนหน้านี้ ส่งคนออกทะเลไป แล้วนำเมล็ดพันธุ์พืชผลที่ให้ผลผลิตสูงกลับมาเป็นจำนวนมาก เรือรบออกไปสามลำ แต่สุดท้ายกลับมาเพียงลำเดียว กระหม่อมเห็นว่าองค์ชายหกสร้างเรือรบก็เพื่อออกทะเลไปค้นหาพืชผลที่ให้ผลผลิตสูงอีกครั้ง ราชสำนักไม่จำเป็นต้องกังวลจนเกินไปพ่ะย่ะค่ะ”
ขุนนางคนหนึ่งซึ่งอยู่ฝ่ายสวีฉือฝู่ก้าวออกมาเป็นคนแรก พร้อมเสนอความเห็นของตน
สวีฉือฝู่เองก็เคยกล่าวเรื่องเดียวกันนี้กับอวิ๋นลี่เป็นการส่วนตัว
บัดนี้เมื่อคนผู้นี้หยิบยกขึ้นมาอีกครั้ง อวิ๋นลี่จึงไม่พอใจในทันที
“ข้าก็ไม่อยากกังวลเช่นกัน”
อวิ๋นลี่ข่มโทสะ พลางกวาดตามองเหล่าขุนนาง “พวกเจ้ามีใครกล้ารับรองหรือไม่ว่า เมื่อเหล่าลิ่วสร้างเรือรบเสร็จแล้ว เขาจะไม่ยกทัพลงใต้?”