ข่าวเหมืองดินประสิวทำให้อวิ๋นเจิงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ
หากมิใช่เพราะมีเรื่องมากมายในเมืองหลวง เขาคงอยากไปยังแถบซีกุ่ยฟางด้วยตนเอง เพื่อตรวจสอบเหมืองดินประสิว ณ ที่เกิดเหตุ
เอ๊ะ ไม่สิ!
ที่นั่นไม่ควรเรียกว่าซีกุ่ยฟางแล้ว!
ต้องเรียกว่าเขตติ้งโจวแห่งต้าเฉียน!
อวิ๋นเจิงตอบจดหมายตู๋กูเช่อด้วยความเร็วที่สุด
สิ่งใดที่ตู๋กูเช่อต้องการ อวิ๋นเจิงก็จัดหาให้ทั้งหมด
เขามีข้อเรียกร้องเพียงข้อเดียว
ให้ตู๋กูเช่อใช้เวลาสั้นที่สุดยืนยันว่าเหมืองนั้นเป็นเหมืองดินประสิวที่มีปริมาณสำรองอุดมสมบูรณ์หรือไม่
เมื่อยืนยันได้แล้ว อวิ๋นเจิงก็จะส่งคนไปขุดและถลุงเหมืองดินประสิว พยายามให้ได้ดินประสิทธิ์มากพอและผลิตดินปืนให้ได้มากที่สุดในเวลาอันสั้น
เมื่อมีดินปืน โรงงานอาวุธปืนจึงจะเริ่มทดสอบเพิ่มเติม ตรวจสอบและยกระดับอานุภาพของอาวุธได้
เมื่อนึกถึงโรงงานอาวุธปืน อวิ๋นเจิงก็ลอบตัดสินใจว่าจะย้ายโรงงานไปยังแถบมณฑลจวี่โจว
สันเขาสยงจีที่อยู่ติดกับมณฑลจวี่โจวเป็นสถานที่เหมาะแก่การสร้างโรงงานอาวุธปืน
ไม่รู้ด้วยเหตุใด ในสมองของอวิ๋นเจิงจึงผุดแนวคิดขึ้นมามากมาย ทั้งยังเป็นรูปเป็นร่างยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ
แม้ยังโอบร่างอรชรของเย่จื่ออยู่ เขากลับสงบเสงี่ยมอย่างหาได้ยาก
“ยังคิดเรื่องเหมืองดินประสิวอยู่หรือ?”
เย่จื่อยันกายขึ้น ปล่อยให้ทิวทัศน์งามตาพร่างพราย นางเอ่ยถามอวิ๋นเจิงด้วยรอยยิ้ม
“อืม”
อวิ๋นเจิงได้สติกลับมา ดึงเย่จื่อให้ซบลงบนอกตน “ข้ากำลังคิดว่าจะย้ายโรงงานอาวุธปืนไปที่สันเขาสยงจีในมณฑลจวี่โจว ที่นั่นทั้งปกปิดได้ดี อีกทั้งในภายหน้าก็อยู่ไม่ไกลจากเมืองหลวงแห่งใหม่ ข้ายังไปตรวจดูได้ทุกเมื่อ”