ลู่อี้ฝู่
อวิ๋นเจิงนำกำลังเข้าประจำการในลู่อี้ฝู่แล้ว
ทหารรักษาการณ์ลู่อี้ฝู่ถูกปลดอาวุธทั้งหมด
อวิ๋นเจิงส่งคนไปถ่ายทอดคำสั่งแก่เว่ยเจี้ยนซาน ให้เขานำทัพใหญ่เร่งรุดมายังลู่อี้ฝู่ และสั่งให้เหอสือเลี่ยนำกำลังพลที่เคยประจำการเพื่อป้องกันกองทัพเรือข้าศึกยกพลขึ้นบก มุ่งหน้าไปยังโหลวชงโดยเร็ว
ยึดลู่อี้ฝู่มาได้โดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อ อวิ๋นเจิงย่อมยินดีเป็นอย่างยิ่ง
น่าเสียดายที่จวินอ๋องชิวซาน จาน กลับโกรธจนสิ้นใจ
เดิมทีเขาคิดจะสนับสนุนชิวซานจวิน ให้ชิวซานจวินนำทัพไปสู้กับฮ่องเต้ราชวงศ์หลีอย่างดุเดือด ยิ่งสู้จนทั้งสองฝ่ายบอบช้ำหนัก ไม่เหลือกำลังจะก่อคลื่นลมได้ยิ่งดี เพื่อให้พวกเขาปกครองราชวงศ์หลีในภายหน้าได้สะดวก
แต่บัดนี้แผนการที่วางไว้อย่างงดงามกลับพังทลายลงเสียแล้ว
ชิวซานจวินสิ้นชีวิตเช่นนี้ นับว่าสร้างปัญหาให้อวิ๋นเจิงอยู่บ้าง
เขาจำต้องหาคนที่เหมาะสมมาควบคุมเชลยศึกแห่งราชวงศ์หลีเหล่านี้แทน
แต่ในยามนี้ เขายังหาคนที่เหมาะสมไม่ได้
แม้หลิ่วเซียงเฮ่อ ที่ปรึกษาของชิวซานจวินจะมีความชอบจากการถวายเมือง แต่คนผู้นี้ยังขาดทั้งบารมีและชื่อเสียง ไม่อาจควบคุมเชลยศึกเหล่านี้ได้
เซินฉงนับเป็นตัวเลือกที่เหมาะสม ทว่าคนผู้นี้ยอมจำนนเพราะถูกบีบบังคับเท่านั้น
ยามนี้เขาย่อมไม่อาจมอบความไว้วางใจแก่เซินฉงมากเกินไป และไม่กล้าให้เซินฉงควบคุมเชลยศึกทั้งหมด
มิฉะนั้น ใครจะรู้ว่าคนเหล่านี้จะลอบแทงข้างหลังเขาเมื่อใด
ยามนี้การจัดระเบียบเชลยศึกเหล่านี้เป็นปัญหาใหญ่
ส่วนจะจัดการกับชายฉกรรจ์ที่เกณฑ์มาเป็นการชั่วคราวอย่างไร ก็เป็นปัญหาเช่นกัน
คนเหล่านี้มีฝีมือรบไม่มาก แต่กลับกินไม่แพ้ผู้อื่น
หากปลดพวกเขากลับบ้าน ก็อาจก่อเรื่องขึ้นมาได้ทุกเมื่อ เผลอ ๆ ยังหันไปเข้ากับราชวงศ์หลี ครั้นจับอาวุธขึ้นมาก็อาจหันคมเข้าหาพวกเขาอีก