สี่วันให้หลัง อวิ๋นถิงกับพวกอีกสองคนก็ออกจากจวีผิง
ก่อนจากไป อวิ๋นเจิงให้ทัวฮวนส่งหลักฐานการขายเสบียงในยุ้งฉางหลวงของขุนนางฉ้อฉลในหมินโจวและมู่โจวมาให้ แล้วมอบแก่พี่รองกับพี่ห้า
ระหว่างนั้น อวิ๋นถิงยังมาหาอวิ๋นถิง อยากให้อวิ๋นเจิงช่วยหาทางแบ่งผลงานความชอบให้เขาบ้าง
พี่รองกับพี่ห้าได้ผลงานความชอบกันหมด ส่วนเขากลับไม่ได้สิ่งใดเลย ย่อมเสียหน้ามิน้อย
คำขอของอวิ๋นถิงทำให้อวิ๋นเจิงลำบากใจอยู่บ้าง
เขาเป็นเพียงผู้ตรวจการทหาร จะไปหาผลงานความชอบจากที่ใดได้?
หากช่วยเขาหาผลงานความชอบ คนที่ต้องเจ็บตัวก็คือตัวเขาเอง
อีกอย่าง เขารับคำสั่งให้เล่นงานพี่สี่กับพวก
ยังจะช่วยพวกเขาหาผลงานความชอบอีกหรือ?
หากช่วยให้พวกเขาได้ผลงานความชอบจริงๆ เจ้าคนแก่นั่นคงบุกจากเมืองหลวงมาด่าจนเขาหูชาเป็นแน่
อย่างไรก็ตาม อวิ๋นเจิงไม่ได้ปฏิเสธอวิ๋นถิงตรงๆ เพียงบอกว่าตนยังต้องคิดหาวิธีอีกสักหน่อย ขอถ่วงเวลาให้อวิ๋นถิงสงบใจลงก่อน
ส่งทั้งสามคนกลับไปแล้ว อวิ๋นเจิงก็ออกไปตรวจตราบริเวณรอบจวีผิงอีกครั้ง
หลังจากเขาถอนรากถอนโคนตระกูลซูแห่งจวีผิง ชาวบ้านจำนวนไม่น้อยในจวีผิงก็เป็นอิสระ
ที่ดินซึ่งตระกูลซูยึดครองไว้ ส่วนหนึ่งถูกรวบคืนเป็นของทางการ อีกส่วนคืนให้ชาวบ้านจวีผิงด้วยวิธีให้เช่าระยะยาวและผ่อนชำระซื้อขาย
ยามนี้เป็นช่วงยุ่งกับการเพาะปลูกฤดูใบไม้ผลิ ทุกผืนนาล้วนเห็นชาวบ้านขะมักเขม้นทำงาน
ยังมีม้าศึกที่ปลดระวางจากซั่วเป่ยส่งมาจวีผิงอยู่บ้าง
ม้าศึกบางส่วนถูกคหบดีซื้อไปจากทางการ ใช้เป็นม้าลากเกวียน ม้าบรรทุกของ หรือม้าลากไถ
ส่วนที่เหลือทางการเป็นผู้ให้เช่า ชาวบ้านสามารถเช่าม้าเหล่านี้กลับไปช่วยไถนาได้
ทว่าม้ามีจำนวนจำกัด มิใช่ทุกครัวเรือนจะเช่าได้